ΤΕΛΙΚΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ «ΦΑΣΙΣΤΕΣ»;

Γράφει ο Σ. Παιδάκος

Ένα άρθρο του κ. Γιανναρά, σφαλιάρα για το «συνταγματικό» τόξο, δημοσιεύτηκε χθες από την καθεστωτική «Καθημερινή» όπου μεταξύ άλλων αναφέρει και τα εξής πιπεράτα: «Mε το Σύνταγμα του 1985 ο πρωθυπουργός διορίζει (επιλέγει ανεξέλεγκτα) τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρόεδρο της Bουλής, την ηγεσία των Aνώτατων Δικαστηρίων, την ηγεσία των Eνόπλων Δυνάμεων και της Aστυνομίας, τους υπουργούς του και τους βουλευτές του κόμματός του. Aν αυτή η ωμή απολυταρχία, η «ενός ανδρός αρχή», δεν είναι φασισμός, ποιο άλλο όνομα θα κυριολεκτούσε;/ Tα κόμματα καμώνονται κατά καιρούς ότι δυσφορούν με τον παπανδρεϊκό φασισμό (πρωτογονισμό) του Συντάγματος του 1985. Όμως όλες οι απόπειρες «αναθεώρησης» που αποτολμήθηκαν, δεν ενδιαφέρονταν «να βγάλουν το ψοφίμι από το πηγάδι», αλλά «να μη στάξει η ουρά του» και μολύνει την «άσπιλη» δημοκρατία μας. H πρωτεύουσα έγνοια είναι, κάθε φορά, να μείνει άθικτο το πελατειακό κράτος. Kάθε πολίτης, με στοιχειώδη νοημοσύνη, είναι πια βεβαιωμένος πως, οποιοδήποτε κόμμα στη σημερινή Eλλάδα, όποια λεοντή «πεποιθήσεων» κι αν προβάλλει, όταν φτάσει στην εξουσία, θα ασκήσει την ίδια πελατειακή πολιτική με κάθε άλλο κόμμα που προηγήθηκε. Aκόμα και οι άλλοτε πουριτανοί σαβοναρόλες της τάχα και «ριζοσπαστικής» Aριστεράς ή οι αδιάλλακτοι «υπερπατριώτες» της «καθαρόαιμης» Δεξιάς, με θητεία μόλις δύο χρόνων στην εξουσία, αποδείχτηκαν επιδεξιότατοι φαμπρικαδόροι δικού τους πελατειακού κράτους. H εξάλειψη κάθε πολιτικής διαφοράς «κομμάτων», που ονοματίζονται με ετικέτες αοριστολογίας για να κερδίσουν άλογη συναισθηματική εύνοια («Ποτάμι», «Δημοκρατική Συμμαχία», «Δημοκρατική Συμπαράταξη», «Nέα Δημοκρατία»), ταυτίζει πια καταγωγικά την πολιτική με το κυνήγι των εντυπώσεων./»

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι σημερινοί κρατούντες- κυβερνητικοί και αντιπολιτευόμενοι- ενεργούντες πολιτικά στην κυριολεξία ως φασίστες, για να μην πειραχθεί το πελατειακό τους εκλογικό σώμα, σκίζουν τα ιμάτια τους φωνάζοντας και καταδεικνύοντας  εμάς ως «φασίστες». Και οι κρατούντες έχουν όνομα όπως ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΟΤΑΜΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ. Σκοπίμως δεν αναφέρεται η συμμετοχή του ΚΚΕ στο παραπάνω σχήμα, για να δείξει την τάχα ολοκληρωτική εκπροσώπηση ιδεολογιών άλλων σκοτεινών εποχών στο κοινοβούλιο, κατευθύνοντας έτσι τη σκέψη του αναγνώστη ώστε να θεωρηθεί και η Χρυσή Αυγή ως εκπρόσωπος ολοκληρωτικού καθεστώτος. Εις μάτην όμως, μιας και τα γεγονότα διαψεύδουν ολοκληρωτικά τις ενέργειες της Χρυσής Αυγής. Από το 2012 που η Χρυσή Αυγή εκπροσωπείται ανελλιπώς στο κοινοβούλιο, είναι η μόνη πολιτική δύναμη που κινείται εντός των δημοκρατικών θεσμών. Το μόνο της «ατόπημα» που χρησιμοποιείται εναντίον της, κατά κόρον από όλα τα υπόλοιπα κόμματα του κοινοβουλίου, είναι πως ό,τι λέει το λέει ΦΩΝΑΧΤΑ. Είναι λοιπόν φασισμός να λες ΦΩΝΑΧΤΑ τις απόψεις σου; Είναι, σύμφωνα με τους «δημοκράτες».

Περαιτέρω σχόλια καθίστανται πλέον περιττά.