ΣΚΛΑΒΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ Ή ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ;

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Ούτε μια εβδομάδα δεν χρειάστηκε να παρέλθει από την ψήφιση του τέταρτου Μνημονίου και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης μόλις τώρα αναγνωρίζουν πως το αντάλλαγμα για την νομοθέτησή του υπήρξε το απόλυτο τίποτε! Αφορμή για να προβούν σε αυτή την ομολογία ήταν η παταγώδης αποτυχία της κυβέρνησης Σύριζα-ΑΝΕΛ να λάβει την παραμικρή δέσμευση των «εταίρων» για το ζήτημα του ελληνικού χρέους.

Η Χρυσή Αυγή βεβαίως, δεν ανέμενε τις προδιαγεγραμμένες εξελίξεις και τις επίσημες ανακοινώσεις του Eurogroup για να λάβει θέση. Δεν περίμενε να πιαστεί από μια ασαφή δήλωση δήθεν συμπαράστασης εκ μέρους των δανειστών, για να μπει κι εκείνη στο κερδοφόρο πανηγύρι της εξαπάτησης του Ελληνικού Λαού. Γιατί κερδοφόρο; Διότι αποφέρει πολιτικά και οικονομικά οφέλη στους λακέδες της μνημονιακής πολιτικής. Γιατί πανηγύρι εξαπάτησης; Διότι οι κράχτες της επιβεβλημένης -τάχα- ανάγκης των Μνημονίων κοροϊδεύουν τους Έλληνες, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων και των μαριονετών τους σε Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Δεν είναι τα Μνημόνια εκείνα που μπορούν να σώσουν την Ελλάδα. Είναι μια ηγεσία εθνική εκείνη που μπορεί να δώσει προοπτική ανάτασης του Κράτους και πρέπει να είναι προπαντός εθνική διότι το μείζον ζήτημα στο Ελληνικό Πρόβλημα είναι κάθε ενέργεια του Κράτους να υπηρετεί τα συμφέροντα της Πατρίδος και του Λαού μας. Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή, απ’ ότι γίνεται μέχρι τώρα.

Εκείνοι που θα ισχυριστούν πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, είναι οι υπεύθυνοι της δυστυχίας του Λαού μας, εκείνοι δηλαδή που πλουτίζουν από την εξαθλίωση και την ταπείνωσή του. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων συνειδητοποιεί πια με οδυνηρό είναι η αλήθεια τρόπο, πως οι πολιτικές ηγεσίες του «δημοκρατικού» τόξου και κατ’ επέκταση το Κράτος, ήτοι ο μηχανισμός της εξουσίας τους, είναι βαθιά αντεθνικός και στοχεύει στον αφανισμό αφενός της ελληνικότητας του πνεύματός μας και αφετέρου στην εξαφάνιση του ίδιου του ελληνικού στίγματος στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Προς ενίσχυση της διαπίστωσης αυτής, διατυπώνουμε ξανά το ερώτημα: ας υποθέσουμε ότι αύριο οι δανειστές αποφασίζουν την διαγραφή του συνόλου του ελληνικού χρέους. Με τις υφιστάμενες ηγεσίες των κομμάτων του «δημοκρατικού» τόξου, υπάρχει έστω και μισός Έλληνας φορολογούμενος ο οποίος πιστεύει πραγματικά και δίχως καμία αμφιβολία ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας σε βάθος τριάντα ετών από σήμερα, δεν θα είναι ακριβώς ίδια με την κατάσταση σήμερα;

Για να γίνει τούτο κατανοητό σε όρους πολιτικής, η προειδοποίηση της Χρυσής Αυγής προ των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015 για την μεγαλειώδη απάτη Σύριζα, δεν ήρθε τον Αύγουστο του 2015, με την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου. Είχε έρθει μήνες νωρίτερα, όταν ο σημερινός πρόεδρος της βουλής και σημαίνον στέλεχος του Σύριζα, κύριος Βούτσης, δήλωνε σε συνέδριο των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης πως η δημοσιοποίηση των σκανδάλων και οι εκατέρωθεν καταγγελίες δεν εξυπηρετούν πολιτικά κανέναν άλλο παρά μόνο τους Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής.

Ηθικό δίδαγμα: Μετάβαση σε μια νέα πραγματικότητα δίχως την τιμωρία της παλαιάς κατάστασης που οδήγησε στην καταστροφή και στο χάος, δεν γίνεται!

Με απλά λόγια, το Καθεστώς της Μνημονιακής Τυραννίας δεν αναζητά ηγεσίες που θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα του Λαού μας, αλλά εκείνες που δρουν ως διαχειριστές της δυστυχίας του. Αυτή είναι η πολιτική κατάσταση από το 2010 και μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό η Χρυσή Αυγή βάλλεται από παντού και από όλους. Και καθώς δεν μπορούν να την κατηγορήσουν ως πολιτική δύναμη αρνούμενη να συμπράξει στη διαχείριση της δυστυχίας των Ελλήνων, την κατηγορούν αφηρημένα και κυρίως ατεκμηρίωτα, ως απειλή για την «δημοκρατία». Όπου «δημοκρατία» βέβαια, βάλτε την Μνημονιακή Τυραννία και τότε ναι, περιποιεί ξεχωριστή Τιμή για κάθε Χρυσαυγίτη και κάθε Χρυσαυγίτισσα να λογίζεται ως απειλή για αυτό το διεφθαρμένο και αντεθνικό Καθεστώς.

Αναπόφευκτα συνεπώς, αργά ή γρήγορα, όλοι οι Έλληνες θα κληθούν να απαντήσουν στο δίλημμα της εθνικής μας επιβίωσης, το οποίο και αποτυπώνεται ως εξής:

Ή με τους σκλάβους των Μνημονίων ή με τους Χρυσαυγίτες!

Πηγή: Αντεπίθεση