ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Γράφει ο Σπυρίδων Καραχάλιος

Να έχεις κράτος δανεικό, κράτος διορισμένο από τούς δυνατούς τού παγκόσμιου χρήματος. Να έχεις κόμματα πολιτικά για διαχείριση ξένων εντολών και βιτρίνα τού λαού. Να ονομάζεις τα χαράτσια τής κατοχής νοικοκύρεμα φορολογικό και τον λαθροεποικισμό ανθρωπισμό. Να σού παίρνουν με ξένο νόμισμα εθνική περιουσία και να σού φυλάγουν νερά και σύνορα κατοχικοί στρατοί. Αλλά τότε δεν έχεις κανένα δικαίωμα σε ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία.

Οι λέξεις επιδότηση και δάνειο πήραν προ πολλού χρόνου τη θέση τής παραγωγής και τού εθνικού εισοδήματος. Ακολούθησαν τη φθίνουσα πορεία τής υπαίθρου χώρας που έσπευσε να γεμίσει το κλεινόν άστυ και τις μεγάλες πόλεις, να γίνει αστή. Έδωσε το χωράφι ο «ευαίσθητος» γόνος τού καματάρη για να πάρει το άκοπο χρήμα και να δώσει δούλεψη στον αλλογενή. Πήρε δάνειο για να πάρει αυτοκίνητο. Κατέβηκε στο άστυ, έγινε ψηφοφόρος και τώρα ήρθε η ώρα να δει τον κόσμο του να σκορπάει στους φοροεισπράκτορες τού νεοταξισμού.

Στο διάβα τού δημοκρατικού βίου συντελέστηκε η αποβολή τής δραχμής και η είσοδος τού ευρώ, τού γνωστού μας κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Κανείς φυσικά δεν εξήγησε στον πάντα ευκολόπιστο λαό ότι υιοθετώντας ένα νόμισμα που διαχειρίζεται ένα ξένο επιτελείο με δικά του ιδιοτελή συμφέροντα, παραχωρείς τις αποφάσεις για την οικονομία σ’ αυτό το επιτελείο, καταργώντας τα οικονομικά σου σύνορα. Είτε είσαι φτωχός είτε είσαι πλούσιος, είσαι αναγκασμένος να ακολουθείς κοινούς πολιτικούς κανόνες σε ένα πλαίσιο διεθνοποιημένο σε αγαθά και προσωπικό.

Όταν όμως καταργείς τα οικονομικά σου σύνορα, τότε παύεις να ασκείς επί τής γης σου εξουσία και ασκείς απλή και δοτή διαχείριση για λογαριασμό τρίτων. Με άλλα λόγια, αποδέχεσαι αυτό που οι πρόγονοι και οι ήρωες σου είχαν αρνηθεί στον καιρό τού Εικοσιένα αντί αίματος, την ξένη κηδεμονία. Η συμμαχία μεταλλάσσεται και λαμβάνει το πραγματικό της πρόσωπο, γίνεται μια υπερεθνική αυτοκρατορία δίχως εθνικούς και ηθικούς φραγμούς και επομένως δίχως σύνορα. Το πρώην κράτος γίνεται απλή και άβουλη πολιτεία τού παγκόσμιου υπερκράτους και τα πολιτικά σύνορα εκ των πραγμάτων καταργούνται.

Το αποτρόπαιο μόρφωμα που περιγράψαμε είναι η λεγόμενη ασύνορη παγκοσμιότητα, η αντίχριστη και σιωνιστική παγκόσμια διακυβέρνηση. Δεν υπάρχει εθνικό δημόσιο ταμείο, δεν υπάρχει εθνική άμυνα, δεν υπάρχει εθνική παιδεία, δεν υπάρχει εθνική υγεία. Δεν υπάρχουν καν θρησκευτικά δικαιώματα και παραδόσεις στον λαό που έχει αφήσει τα ηνία στους εχθρούς και τούς προδότες. Τα πάντα ομογενοποιούνται και τα πάντα εκποιούνται. Ένας τύπος ανθρώπου χωρίς Θεό και στέγη. Τα δε εθνικά ζητήματα κοστολογούνται αντί απώλειας εδάφους.

Θα πρέπει το λοιπόν ο Έλληνας να δώσει μια αποτελεσματική και ακαριαία απάντηση απέναντι στην ειρηνική εισβολή που υπέστη. Και η απάντηση είναι να ταιριάξει την καρδιά με τον νου, το συναίσθημα με τη λογική. Να ξαναγίνει σαν άλλοτε, από μάζα λαός. Από πελάτης τού κράτους, Πολεμιστής τού Έθνους. Από πάροχος υπηρεσιών, παραγωγός και εργάτης. Να γίνει ο Έλληνας από υπερφίαλος, νοικοκύρης. Και από σπάταλος κρατιστής, να γενεί ταμίας και λογιστής τού Έθνους, ιδεολογικά μα και οικονομικά εθνικιστής, να συλλέξει τον πλούτο και τούς πόρους τής γης του αποκλειστικά προς όφελος των παιδιών του.

Ειλικρίνεια, εθνικός πραγματισμός, γνώση και αξιοποίηση τής φύσης που μάς περιβάλλει. Εθνική απαίτηση και όχι πολιτική επαιτεία. Να υπάρξει ένας σχεδιασμός όπου κάθε αρχή και θεσμός τού κράτους να υπηρετεί τον σκοπό που τού αρμόζει. Η οικονομία θα πάψει να ασκεί ηγεμονία, σκιώδη ή φανερή, και θα επιστρέψει στον αληθινό της ρόλο, στην προστασία των εθνικών πόρων και την αξιοποίηση αυτών για την παροχή αγαθών και την επίτευξη των εθνικών συμφερόντων. Επομένως οι οικονομικοί θεσμοί θα γίνουν ελληνικοί και επαρκείς μέσα σ’ ένα απόλυτα εθνικό κράτος και όχι ξένοι και πολυμελείς.

Οι τράπεζες δεν έχουν καμία απολύτως αρμοδιότητα επί τής πρώτης κατοικίας τού πολίτη, επί τής παιδείας, επί τής υγείας, επί τής άμυνας. Οι οικονομικές υποχρεώσεις βαρύνουν εκείνους που τις δημιούργησαν και όχι τον λαό, όχι το Ελληνικό Έθνος. Τα βάρη ανήκουν στους πολιτικούς και τα κόμματα μαζί με τις τράπεζες. Το κατοχικό καθεστώς χρεοκόπησε και το κατοχικό καθεστώς θα καταπέσει. Η παραγωγική διαδικασία, η αγροτική οικονομία, η βιοτεχνία και η βιομηχανία μαζί με τον γεωφυσικό πλούτο αρκούν ώστε να εξασφαλίσουν επάρκεια αγαθών και γεωπολιτικής ισχύος στον λαό και την Πατρίδα μας. Την τροφοδοσία, τη γνώση, τη στέγη και την εθνική ασφάλεια.

Η αξιολόγηση τού Εθνικοκοινωνικού μας Κινήματος αφορά την εντιμότητα, τις δεξιότητες και την πίστη στο όραμα τής κοινωνικά δίκαιης και εθνικά αυθύπαρκτης Ελλάδος. Η δικαιοσύνη και η αυθυπαρξία προϋποθέτουν έναν λαό που ακολουθεί την Παράδοση, τις αξίες, το εργατικό πνεύμα και την εθνική φιλοδοξία για προκοπή και υπεροχή ταυτόχρονα. Να κάνουμε πιο εύφορο το Οικόπεδο τής Φυλής, να πλάσουμε περισσότερους Έλληνες, περισσότερους καματάρηδες, να πολλαπλασιάσουμε τούς καρπούς και τον πλούτο τής γης, να πολλαπλασιάσουμε το Οικόπεδο τής Φυλής.

Να αξιοποιήσουμε λοιπόν κάθε παραγωγική γωνιά τής Ελλάδος. Να αυξήσουμε τον κοινωνικό ιστό. Και στη συνέχεια να τον απλώσουμε σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε νησί. Να πλάσουμε με τα αγαθά το εθνικό μας εισόδημα αντί με την τράπεζα. Να επενδύσει το ίδιο το Έθνος, ο ίδιος ο ελληνικός λαός τον πλούτο των χεριών του στο κράτος με την εγγενή χρηματοδότηση των υποδομών τής επαρχίας. Να γενεί το εθνικό εισόδημα αντί για χαράτσι, ένα σχολείο, ένα νοσοκομείο, ένας εργασιακός χώρος που θα κρατήσουν τον λαό στο τόπο του.

Οι εξοπλισμοί των Ενόπλων Δυνάμεων να λάβουν με τη σειρά τους στέγη και τεχνογνωσία και χρήση απόλυτα ελληνική. Τα ελληνικά στρατόπεδα να γίνουν τα κάστρα φύλαξης και επέκτασης τού Ελληνισμού. Τα ελληνικά όπλα να φτιάχνονται από Έλληνες εργάτες σε ελληνικά πολεμικά εργοστάσια, με ελληνικές γεωφυσικές πρώτες ύλες, προορισμένα να κάμουν την Πατρίδα μας Μεγάλη και Δυνατή Ελλάδα.

Έχουμε το ωραιότερο και στρατηγικότερο Οικόπεδο τής γης. Εύφορο, πέρασμα μες την οικουμένη και συντόμως πλήρες. Η πληρότητα τής γης μας θα έρθει με το ισοζύγιο τού ελληνικού κοινοτισμού και τού εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού. Ο Ελληνισμός άρχουσα τάξη, λογιστής τού πλούτου του, εργάτης και πολεμιστής συνάμα. Με νόμισμα ελληνικό. Με εργασία ελληνική. Με απόφαση ελληνική. Με την οικονομία στρατευμένη στην εθνική ανεξαρτησία τής Εθνικοκοινωνικής Ελλάδος.