ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ!

Γράφει ο Ευάγγελος Καρακώστας, βουλευτής Βοιωτίας

Εδώ και δεκαετίες, στα πλαίσια του μεταπολιτευτικού Καθεστώτος, σοσιαλδημοκράτες και κομμουνιστές διατείνονταν πως αγωνίζονται για τα δίκαια των εργατών, παρουσιαζόμενοι ως «προστάτες» του εργατικού κινήματος. Τις συνέπειες της «προστασίας» τους και ακόμη περισσότερο τους «αγώνες» τους για τα δίκαια των εργαζομένων, τα βιώνει σήμερα κάθε Έλληνας Εργάτης κατά τρόπο οδυνηρό.

Οφείλουμε εντούτοις να αναγνωρίσουμε στους σοσιαλδημοκράτες και μπολσεβίκους  καπηλευτές του ιδρώτα των Ελλήνων Εργατών πως κατά το χρονικό αυτό διάστημα των περίφημων «αγώνων» τους δεν απέτυχαν! Δεν απέτυχαν διότι μπορεί να άφησαν τους Εργάτες έρμαια των νοσηρών διαθέσεων εγχώριων και ξένων πλουτοκρατών αλλά τούτο ήταν μάλλον το αντίτιμο για να πετύχουν τον πραγματικό τους στόχο ο οποίος δεν ήταν άλλος από την απόκτηση για τους εαυτούς τους προνομίων, τα οποία ο απλός Εργάτης δεν μπορεί ούτε καν να ονειρευτεί, πόσο μάλλον να απολαύσει.

Αναμφισβήτητα, σοσιαλδημοκρατία και κομμουνισμός κατόρθωσαν να οικοδομήσουν στο μεταπολιτευτικό Κράτος μια νέα τάξη η οποία στέκει με βαριά αλαζονεία μεταξύ της μειοψηφίας των πλουτοκρατών και της πλειοψηφίας εκείνης που συνιστά τη μεσαία τάξη. Στη νέα αυτή τάξη, ανήκει το πλήθος των κομματόσκυλων της αριστεράς τα οποία χάρη στην ευεργετική χορηγία της Νέας Δημοκρατίας γαντζώθηκαν από τον κρατικό οργανισμό, απαιτώντας και λαμβάνοντας για τον εαυτό τους μια μακρά σειρά προνομίων τα οποία σαφώς και δεν θα μπορούσαν ποτέ να υπάρξουν όχι μόνο για τους Εργάτες αλλά και για τους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα ή ακόμη και για τους ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων.

Η τάξη αυτή αναπτύχθηκε ραγδαία, στηριζόμενη στην ασυδοσία που απλόχερα της παρείχε το μόνο αφεντικό της, το κομματικό Κράτος. Τα μέλη της, ανέγγιχτα από τις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας οι οποίες αφθονούν στον ιδιωτικό τομέα, έμαθαν γρήγορα τα αναγκαία κόλπα για την συντήρηση ή και διόγκωση του πλουτισμού τους: η αλματώδης αύξηση της προσωπικής τους περιουσίας έγινε συνάρτηση της προβολής τους από τα μέσα ενημέρωσης ως «εκπροσώπων της εργατικής τάξης», δίχως βεβαίως να έχουν την παραμικρή σχέση με την εργατική τάξη.

Η απόδειξη της ιστορικής αυτής αλήθειας για τον πραγματικό ρόλο των κομισάριων της αριστεράς που καπηλεύονται τον μόχθο του Έλληνα Εργάτη, δεν είναι άλλη από την συνειδητοποίηση της ουσίας της σύγχρονης νοοτροπίας που διακατέχει το σύνολο σχεδόν της ελληνικής κοινωνίας και η οποία συνοψίζεται στη φράση: «η επαγγελματική αποκατάσταση επιτυγχάνεται μονάχα μέσω του διορισμού στο δημόσιο».

Σαφώς και δεν ήταν η Χρυσή Αυγή εκείνη η οποία διόριζε και διορίζει στο δημόσιο. Ήταν όμως όλοι οι υπόλοιποι και δη οι «εργατοπατέρες» της αριστεράς, εκείνοι οι οποίοι φρόντιζαν για αυτές τις προσλήψεις και τους διορισμούς. Ακόμη και όταν οι πόρτες του δημοσίου άρχισαν να κλείνουν, ελέω της επέλασης του πρώτου Μνημονίου, η τάξη των κομματαρχών και εργατοπατέρων δεν πτοήθηκε: έπεσε με λύσσα παροιμιώδη στον ιδιωτικό τομέα προβαίνοντας σε ένα deal το οποίο εξυπηρετούσε τόσο την ίδια όσο και τους αντισυμβαλλόμενους. Οι κομματάρχες και εργατοπατέρες θα αύξαναν την κομματική και κοινωνική επιρροή μέσω της -με το αζημίωτο- εξυπηρέτησης των απεγνωσμένων ψηφοφόρων, ενώ οι εργοδότες γνώριζαν πως θα τύχουν της ευνοϊκής μεταχείρισης των ελεγκτικών μηχανισμών του Κράτους χάρη στην εξυπηρέτηση που παρείχαν στο κόμμα.

Στο εξαιρετικά κερδοφόρο αυτό έργο, επιδόθηκαν κυρίως κρατικοδίαιτα πρόσωπα τα οποία κυριαρχούν σήμερα στα κόμματα της αριστεράς και κυρίως στην κυβέρνηση. Διόλου τυχαία και προς τούτο, η ευρεία μετακίνηση των άλλοτε πρασινοφρουρών στο Σύριζα, μετακίνηση η οποία και καταδεικνύει στο μέγιστο βαθμό την καταλυτική για την ελληνική οικονομία και πολιτική σημασία και επιρροή του κομματικού Κράτους.

Όταν λοιπόν μας ρωτούν για την αιτία της εξόχως δυσμενούς καταστάσεως της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, δεν έχουμε παρά να υποδεικνύουμε τον αληθινό ένοχο: το κομματικό Κράτος. Οι διαμορφωτές βεβαίως του κομματικού Κράτους συνωστίζονται στα κόμματα του «δημοκρατικού» τόξου, ενός τόξου το οποίο επιδιώκει με κάθε τρόπο την εξάλειψη της Χρυσής Αυγής.

Γιατί όμως τέτοιο μένος από μέρους των εργατοπατέρων κατά της Χρυσής Αυγής; Την απάντηση την έδωσε από το 2012, ένας σεβάσμιος γέροντας του οποίου την γνώμη ζήτησε και έλαβε μια πολιτική εκπομπή. Εκείνος ο συμπατριώτης μας λοιπόν, ερωτώμενος για το φαινόμενο Χρυσή Αυγή απάντησε το εξής εκπληκτικό: «εγώ ήμουν επί χρόνια ψηφοφόρος του ΚΚΕ. Από το 2012 ψηφίζω Χρυσή Αυγή, διότι πλέον η θέση κάθε προλετάριου είναι στη Χρυσή Αυγή»!

Η Χρυσή Αυγή μετρώντας πέντε σχεδόν έτη κοινοβουλευτικής παρουσίας, δεν απογοήτευσε τον ειλικρινή εκείνο άνθρωπο. Δεν ψήφισε ούτε μισό αντεργατικό νόμο, υπερασπίστηκε με σθένος και με όλες της τις δυνάμεις τα συμφέροντα των Ελλήνων Εργατών, στάθηκε με πείσμα στο πλευρό των δοκιμαζόμενων συμπατριωτών μας με τις περίφημες (σήμερα έκνομες και συνεπώς διωκόμενες χάρη σε φωτογραφικό νόμο του «δημοκρατικού» Καθεστώτος) διανομές τροφίμων και το κυριότερο, άνοιξε το ταμείο της στις ελεγκτικές υπηρεσίες του Κράτους -και όχι απλά της Βουλής, όπως κάνουν οι «δημοκράτες» πολιτικοί μας αντίπαλοι- για να διαπιστωθεί περίτρανα ότι μονάχα το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα είναι οικονομικά ανεξάρτητο και καθαρό.

Στο δια ταύτα και με αφορμή την Επέτειο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, προέχει να κοινωνήσουμε στο Λαό μας την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα η οποία και θα γίνει η κινητήρια δύναμη της συντριβής του αντεθνικού και αντιλαϊκού Καθεστώτος: η θέση όλων των Ελλήνων Εργατών είναι στη Χρυσή Αυγή!

Ο φιλελευθερισμός συντρίβει τον Έλληνα Εργάτη και τον αντικαθιστά με τις ορδές των λαθρομεταναστών διότι στόχος του είναι το κέρδος της ολιγαρχίας του πλούτου. Ο μαρξισμός εξαθλιώνει τον Έλληνα Εργάτη διότι αυτή ακριβώς η εξαθλίωση είναι αναγκαία για την πολιτική του συντήρηση και ύπαρξη.

Ο Λαϊκός Εθνικισμός είναι η Ιδεολογία εκείνη η οποία δίνει στον Έλληνα Εργάτη μια Σημαία και ένα Όραμα για να αγωνιστεί και το Όραμα αυτό δεν είναι άλλο από μια ισχυρή Ελλάδα των Ελλήνων Εργατών και Αγροτών, των αληθινών εγγυητών της οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας του Έθνους.

Σε πείσμα συνεπώς των καιρών, σε πείσμα των βολεμένων και νεόπλουτων συνδικαλιστών και εργατοπατέρων του μαρξισμού και του φιλελευθερισμού, διακηρύσσουμε με περηφάνια πως οι Έλληνες Εργάτες έχουν και Πατρίδα και Κίνημα!

Ζήτω η Εθνικιστική Πρωτομαγιά!

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Χρυσή Αυγή που κυκλοφορεί)