ΠΕΡΙ ΙΣΛΑΜ (ΜΕΡΟΣ ΔΕΚΑΤΟΕΚΤΟ) – ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜ Α΄

Γράφει ο Φιλήμων Παναγιωτίδης.
Τα φονταμενταλιστικά ισλαμικά κινήματα αντέδρασαν και ενάντια στην προσπάθεια των δυτικών κοινωνιών για επιβολή της παγκοσμιοποίησης, κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και εξής. Μετά την αποτυχία των μαρξιστικών κινημάτων που εμφανίστηκαν στον Αραβικό χώρο ως αντίδραση ενάντια στη δυτική αποικιοκρατία, το μόνο ιδεολογικό όπλο που απέμεινε στα χέρια των μουσουλμανικών πληθυσμών ήταν το Ισλάμ και η αυστηρή τήρηση των κανόνων του Κορανίου και του ισλαμικού Νόμου.

Αποτέλεσμα εικόνας για ιΣΛΑΜ 11Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Ως συνέπεια των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, η επίδραση της παγκοσμιοποίησης στο Ισλάμ ανέκυψε ως ένα θέμα προς εκτενή και λεπτομερή συζήτηση, που ξεπερνά το καθαρά ακαδημαϊκό ενδιαφέρον καθώς περί το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού δηλώνει φανερά την πίστη του στο Ισλάμ. Στα αμέσως επόμενα χρόνια η δύναμη της παγκοσμιοποίησης μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση πολλαπλάσιων κέντρων του Ισλάμ, εκτός από το υπάρχον στη Σαουδική Αραβία, στο οποίο οι ιστορικοί του Ισλάμ έχουν αποδώσει την έννοια της ούμμα ως σημαντικού παράγοντα που συνέβαλε στην άνοδο και την ανάπτυξη του Ισλάμ και του ισλαμικού πολιτισμού. 
Τα στοιχεία από τις διάφορες μελέτες δείχνουν πως παρά το ότι οι Μουσουλμάνοι εν πολλοίς μοιράζονται την αίσθηση ότι ανήκουν σε μία παγκόσμια ούμμα, σε μια παγκόσμια κοινότητα, η ένταση με την οποία εκδηλώνεται αυτή η αίσθηση ποικίλλει σημαντικά σε κάθε μουσουλμανική χώρα.
Αποτέλεσμα εικόνας για ISLAM UNIVERSE
CSU Muslim Student Association
Αυτή η ποικιλία της υποκειμενικής ταυτότητας μπορεί να αποδοθεί στην ευρύτερη πραγματικότητα του μουσουλμανικού κόσμου. Αντίθετα από το παρελθόν, όταν παγκοσμίως οι περιορισμοί της τεχνολογίας στις μεταφορές και την επικοινωνία καθιστούσαν δύσκολο για τους Μουσουλμάνους να αναγνωρίσουν την πολιτιστική και κοινωνική ποικιλομορφία της ούμμα, η εισαγωγή του διαδικτύου, της δορυφορικής τηλεόρασης, της δυνατότητας ταξιδιών, της πρόσβασης σε βιβλία και περιοδικά και της αυξανόμενης παιδείας, συνέβαλαν ώστε σήμερα οι Μουσουλμάνοι να μπορούν να αντιλαμβάνονται τα χαρακτηριστικά αυτά.

Επίσης ο «μετατραυματικός» αντίκτυπος της αποικιοκρατίας και η εμφάνιση των εθνικιστικών κινημάτων που πρωτοστάτησαν εναντίον της, συνετέλεσαν στο να διαιρέσουν τον ισλαμικό κόσμο σε περισσότερες από σαράντα μουσουλμανικές χώρες, πολλές φορές με ανταγωνιστικά, οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Μια άλλη συνέπεια αυτής της εξέλιξης για τους Μουσουλμάνους, είναι ότι εκτός από τη συνειδητοποίηση της πολιτιστικής ποικιλομορφίας του μουσουλμανικού κόσμου, ταυτόχρονα οι νέες τεχνολογίες ενισχύουν την αίσθηση της ένταξης σε μια παγκόσμια κοινότητα πιστών.

Πριν από την παγκοσμιοποίηση, η συναντίληψη και η συνείδηση της ούμμα καθορίζονταν κατά μείζονα λόγο από την εφαρμογή των πέντε πυλώνων του Ισλάμ και ορισμένων άλλων θεμελιακών κανονιστικών πεποιθήσεων. Η ύπαρξη αυτών των πεποιθήσεων και πρακτικών, εκλαμβανόταν από πολλούς πιστούς ως η αδιάψευστη απόδειξη ότι ο πολιτισμός όλων των μουσουλμανικών κοινωνιών ήταν «ισλαμοποιημένος», δηλαδή έμοιαζε με τον αραβικό ισλαμικό πολιτισμό, εκεί όπου γεννήθηκε το Ισλάμ.