ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΔΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

xrysh_augh

Γράφει ο Σ. Παιδάκος

Η αρθρογράφος της καθεστωτικής καθημερινής, κ. Κατσουνάκη, πέρα από μόνιμος υβριστής του κινήματός μας, κάνει και σωστές αναλύσεις στα πολιτικά δρώμενα. Έτσι, σε σχετικό της άρθρο που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή της περασμένης Κυριακής, επιχειρεί μία σύγκριση στο ΠΑΣΟΚ του ‘81 με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι χρησιμοποιώντας την πολιτική υποκρισία, δηλαδή την πολιτική διγλωσσία, το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ κατάφερνε να αναρριχείται στην εξουσία αρκετές φορές. Το ίδιο κάνει και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ όπου, τα τεκτονικών διαστάσεων ψέματά του τον έφεραν δις στην εξουσία. Η πολιτική αυτή διγλωσσία έχει να κάνει με τον λαϊκισμό, και ουδεμία σχέση έχει με το πολιτικό ήθος. Καταλήγοντας στο άρθρο της η κ. Κατσουνάκη, βγάζει ένα συμπέρασμα, που αν μη τι άλλο, δείχνει ξεκάθαρα ποιος είναι ο σκοπός των πολιτικών κομμάτων που βρίσκονται σε τροχιά εξουσίας:  «Η «διγλωσσία» της δεκαετίας του ’80 μοιάζει να είναι κληρονομική. Αποδίδεται στην πολιτική εξουσία αλλά επιβιώνει με πολλές μορφές: αναδιπλασιάζεται στις αντιφάσεις, αποστρέφεται την ευθύνη, συνδιαλέγεται με τις αυταπάτες, τροφοδοτείται από τις θεωρίες συνωμοσίας, θεμελιώνεται στην προπαγάνδα και στα συνθήματα, στοχοποιεί την αντίθετη άποψη, την κριτική αποτίμηση, την αμφιβολία.».

Η αρθρογράφος γράφει τα πράγματα όπως έχουν σήμερα στην Ελληνική πολιτική σκηνή, αποφεύγοντας να ονοματίσει ποιος είναι ο πολιτικός φορέας που βάλλεται από την πολιτική διγλωσσία των κομμάτων εξουσίας. Δεν μπορεί να ονοματίσει τον πολιτικό φορέα, μιας και σήμερα στο πολιτικό σκηνικό ένας μόνο πολιτικός σχηματισμός έχει αντίθετη άποψη όχι μόνο με το κυβερνών κόμμα , αλλά με σύσσωμη όλη την αντιπολίτευση. Είναι πασίγνωστο ότι όλα τα κόμματα του «συνταγματικού» τόξου μηδενός εξαιρουμένου, έχουν ίδια μεταξύ τους, αλλά διαφορετική άποψη από αυτή της Χρυσής Αυγής. Αυτός είναι και ο λόγος που η αρθρογράφος, από τη μία πέφτει μέσα στην ανάλυσή της, αλλά από την άλλη κωλύεται να κατονομάσει ποιος πολιτικός φορέας βάλλεται.

Πάντως, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μας συμφέρει όταν οι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι μας επιτίθενται με λαϊκιστικά επιχειρήματα, μιας και όλος ο κόσμος γνωρίζει πλέον ότι αυτά δεν στέκουν,  αλλά μας αρέσει ακόμη περισσότερο όταν οι βαθύτερες πολιτικές αναλύσεις τους , εμμέσως, συμφωνούν με τα λεγόμενά μας.