Ο… ΣΤΑΛΙΝΟΜΑΓΚΑΣ ΠΟΛΑΚΗΣ, Ο ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΗΣ ΜΠΕΖΕΝΤΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΤΟΙ ΠΟΥ… ΤΡΟΜΑΞΑΝΕ


polakis-oplo__article

 

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των εν Ελλάδι (κι όχι των Ελλήνων…) αριστερών, είναι ότι όλοι έχουνε την ίδια… μούρη – όπως άλλωστε και τα γουρούνια. Έτσι, βλέπουμε να συνωστίζονται στις ίδιες συνιστώσες σταλινικοί με τροτσκιστές, αναρχικοί με κρατιστές, (ψευτο)πατριώτες με διεθνιστές και δε συμμαζεύεται, ενώ σ’ όλες τις χώρες του κόσμου όλοι οι παραπάνω «σκοτώνονται» μεταξύ τους.

Δεν είναι, λοιπόν, καθόλου περίεργο που ένας φανατισμένος… σταλινόμαγκας, ο υφυπουργός Πολάκης (που αποχώρησε το 1989 από το ΚΚΕ, λόγω της συγκυβέρνησης με την ΝΔ και πήγε στην «ομάδα Γράψα», που σχημάτισε το ΝΑΡ, των σταλινότερων του Στάλιν…), αφιέρωσε στους επικριτάς του το τραγούδι που έγραψε ένας τροτσκιστής που ψόφησε στα σταλινικά Γκουλάγκ!

Το τραγούδι έχει τίτλο «Οι αστοί τρομάξανε» και το είχε γράψει ένας κομμουνιστής ονόματι Μιχάλης Μπεζαντάκος ή Μπεζεντάκος. Ο λεγάμενος είχε δολοφονήσει έναν αστυνομικό και ήταν κρατούμενος στις φυλακές Συγγρού, από τις οποίες όμως απέδρασε το 1931. Παρ’ ότι ήταν τροτσκιστής, ο κυνηγημένος μετά την απόδρασή του Μπεζεντάκος επανεντάχθηκε στο ΚΚΕ, προφανώς για να τον βοηθήσουν οι κουκουέδες –που είχαν τα… μέσα- να καταφύγει στην Μόσχα, για να γλιτώσει από τους διώκτες του.

Και ναι μεν γλίτωσε από το κυνηγητό των ελληνικών αρχών, αλλά εκεί βρήκε την Νέμεσή του από τους σταλινικούς «προστάτες» του.

Έτσι, μόλις άρχισαν οι σταλινικές εκκαθαρίσεις των παλιών κομμουνιστών (ο Στάλιν καθάρισε περισσότερους κομμουνιστές απ’ ότι όλοι μαζί οι εθνικιστές ηγέτες της εποχής…), οπαδών των εκκαθαρισμένων πρώην κομματικών ηγετών (Τρότσκυ, Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, Μπουχάριν, κ.λπ.), ήρθε η ώρα και του φονιά Μπεζεντάκου! Και μια ημέρα του 1937 «εξαφανίστηκε» μυστηριωδώς.  

Οι συγγενείς του, που τον αναζήτησαν μέσω της σοβιετικής πρεσβείας στην Αθήνα, πήραν την απάντηση πως πήγε εθελοντής στην Ισπανία και εκεί σκοτώθηκε σε μια μάχη.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις μαρτυρίες δύο στελεχών του ΚΚΕ, που εστάλησαν στα Γκουλάγκ ως «λυσσασμένοι εχθροί του λαού» (τροτσκιστές), του Σάββα Παλέ (Σγουρού) και του Φυλακτόπουλου (Ψαρά), ο Μπεζεντάκος εθεάθη στην Σιβηρία, εξόριστος, όπου αρρώστησε βαριά και πέθανε.

(ΥΓ): Παρεμπιπτόντως, την ιδία περίοδο με τον Μπεζεντάκο, δραπέτευσαν από τις φυλακές Συγγρού κι άλλοι κουκουέδες. Μεταξύ αυτών και ένας θείος του μέχρι πριν από λίγα χρόνια βουλευτού του ΚΚΕ, Ορέστη Κολοζώφ. Χάριν της ιστορικής αληθείας, θα αναφερθώ σε αυριανό άρθρο στην τύχη του, στην χώρα του «πατερούλη» Στάλιν…