Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΠΙ 53

53syriza708

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Μετά την νέα γονυκλισία της κυβέρνησης Τσίπρα και την ψήφιση έστω και με οριακή πλειοψηφία του επαχθούς και ολέθριου ασφαλιστικού νομοσχεδίου, μετά τον «περιβόητο» κόφτη στις συντάξεις του ελληνικού Λαού, μετά την περαιτέρω εξαθλίωση και εξώθηση στην απελπισία και την απόγνωση, οι καλοβολεμένοι «γιαλαντζί» επαναστάτες της κίνησης των 53 πίσω από τα πολιτικά τους γραφεία και τα κοινοβουλευτικά έδρανα και το ευ ζην που τους εξασφαλίζουν, αντιδρούν κατόπιν εορτής σε μια προσπάθεια ετεροχρονισμένης «επαναστατικής» και εκ του ασφαλούς καυστικής κριτικής, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία με τους δανειστές  ως ήττα και μιλώντας για καθυστερήσεις, δια στόματος του πολύ και υπερφίαλου κυρίου Λάμπρου γνωστού διαπραγματευτή μεταξύ του υπουργείου δικαιοσύνης και των φυλακισμένων ακροαριστερών τρομοκρατών και δολοφόνων.

Και εδώ γεννάται το εύλογο ερώτημα.

Τώρα ο κύριος Λάμπρου θυμήθηκε να χαρακτηρίσει ήττα την συμφωνία; Εδώ και τόσο καιρό ο κύριος Τσακαλώτος πηγαινοέρχονταν στις Βρυξέλλες, συμμετέχοντας σε συναντήσεις επι συναντήσεων, προκειμένου να καταρτιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο βάσει των μέτρων και των σταθμών των Ευρωπαίων οικονομικών δυναστών, η κυβέρνηση προετοίμαζε το πολιτικό τοπίο για την νέα γκιλοτίνα που έθετε υπεράνω του τραχήλου του ελληνικού Λαού και τώρα πλέον που η κεφαλή αποκόπηκε από τον κορμό ο κύριος Λάμπρου και οι 53 ομιλούν για ήττα;;

Τόσο καιρό τι έκαναν;; Πού είχε λουφάξει η επαναστατικότητά τους;; Πού είχε χαθεί η δήθεν συνείδηση του κοινωνικού επαναστάτη;; Σε ποιά σκοτεινή γωνία είχαν καταφύγει οι ιδέες τους, περί κατάλυσης της ταξικής ανισότητας και περί της κοινωνικής δικαιοσύνης;;;

Γιατί δεν τίναζαν τα πάντα στον αέρα, μέσω της οριστικής διάσπασης,  προτού η κυβέρνηση των θεραπόντων των ευρωπαϊκών συμφερόντων καταθέσει στη Βουλή το ασφαλιστικό νομοσχέδιο;  

Κατόπιν αναφέροντας τον όρο «ενοχλητικές καθυστερήσεις» τι εννοεί; Μήπως την καθυστέρηση της υλοποίησης της περιβόητης «δικτατορίας του προλεταριάτου».

Ας μάθει όμως ο κύριος Λάμπρου και όλοι οι συνδαιτημόνες του ότι επανάσταση και ανατροπή από τα μπαράκια, τα ουζερί των Εξαρχείων, καθώς και με λόγια και υπερφίαλες δηλώσεις άνευ περιεχομένου δεν γίνεται. Με μόνο μεγαλόστομες δηλώσεις και κενούς περιεχομένου αφορισμούς ο ελληνικός λαός δεν σώζεται από την αθλιότητα που τον καταδίκασαν οι ανθελληνικές και εθνομηδενιστικές κυβερνήσεις των τελευταίων σαράντα ετών.  

Τέλος όταν ομιλεί για πανίσχυρο εχθρό ποιον εννοεί άραγε; Τους Ευρωπαίους ή την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Διότι αν εννοεί τους Ευρωπαίους ως εχθρούς, ψεύδεται διότι αν το δούμε καθαρά αντικειμενικά αυτοί δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να υποστηρίζουν τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις τους τα οποία με οικονομικούς εκβιασμούς και πιέσεις προσπαθούν να επιβάλουν. Αυτή που πραγματικά φταίει εξ ολοκλήρου είναι η κυβέρνηση των ανδρείκελων που δέχεται πειθήνια ακόμη και την πιο απάνθρωπη απαίτηση των δανειστών. Αν εννοεί την κυβέρνηση τότε υποκρίνεται χυδαία, από τη στιγμή που παραμένει ακόμη κάτω από την ομπρέλα της και την ασφαλή και τρυφηλή ζωή που του παρέχει.

Εκ του ασφαλούς λοιπόν αντίδραση και συνειδησιακή εναντίωση του κυρίου Λάμπρου και της παρέας του καθαρά για τα μάτια και τη δημιουργία ψευδαίσθησης μιας φιλολαϊκής φωνής στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος.

Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!