ΔΕΝ ΠΗΓΑ «ΕΓΩ» ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΗΡΘΕ ΣΕ «ΜΕΝΑ» !

simaies_xrysh_augh

Γράφει ο Σ. Παιδάκος

Πληθώρα δημοσιευμάτων, τόσο αριστερών όσο και «δεξιών» αντιλήψεων, έχουν καταλάβει όλα τα συστημικά μέσα ενημέρωσης από τη στιγμή που ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή κατέλαβε με την αξία του, επί τέσσερα συναπτά έτη, τα έδρανα στο ανθελληνικό κοινοβούλιο της Χώρας μας. Τόνοι μελανιού έγραψαν και συνεχίζουν να γράφουν τα δικά τους ευφυολογήματα εναντίον του πολιτικού χώρου των Ελλήνων Εθνικιστών. Εγκλήματα, κυνηγητά, άδικες φυλακίσεις υπέστη το Εθνικιστικό κίνημα, και πάραυτα συνεχίζει την δράση του, όχι αλώβητα, αλλά τουλάχιστον όρθιο στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης που έχει περικυκλώσει την Πατρίδα μας. Οι ανυπόστατες κατηγορίες που  προσάπτουν στο κίνημά μας, δεν είναι τίποτε άλλο από μία κασέτα που παίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια στον ίδιο σκοπό. Υπόκοσμος, μαχαιροβγάλτες, φασίστες, ναζιστές. Και όλα αυτά, εξόν χωρίς αντίλογο, αλλά και χωρίς τον σπουδαιότερο παράγοντα όταν κάποιος εκτοξεύει κατηγορίες, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ. Αυτό συμβαίνει κάθε μέρα, όλη μέρα, κάθε μήνα, και κάθε χρόνο από τότε που ο Ελληνικός λαός μας προτίμησε με την ψήφο του. Και τι δεν ακούσαμε όλα αυτά τα χρόνια του κοινοβουλευτικού μας βίου. Ακούσαμε για παραπλανημένους Έλληνες που άθελά τους ασπάστηκαν το ναζισμό, ακούσαμε για αγανακτισμένους Έλληνες που δεν είχαν άλλο δρόμο διεξόδου, ακούσαμε για πεινασμένους  Έλληνες που καπηλεύτηκαν από την Χρυσή Αυγή. Και θα συνεχίσουμε να τα ακούμε όσο το μαχαίρι της διεθνούς τοκογλυφίας μπήγεται ακόμη πιο βαθιά στο σώμα του κοινωνικού ιστού της ταλαίπωρης Χώρας μας.

Δυστυχώς,  και αναφέρομαι στους διώκτες της Πατρίδος μου, παρέλειψαν όλοι τους μία σημαντική παράμετρο. Η παράμετρος ακούει στο όνομα ΚΑΘΗΚΟΝ. Μια λέξη που έρχεται από τα βάθη των αιώνων παρουσίας, του Ελληνικού πολιτισμού στο παγκόσμιο στερέωμα. Μια λέξη που επιτάσσει σε κάθε Έλληνα πολίτη να ενεργήσει σύμφωνα με τη συνείδησή του, την θρησκεία του και τα έθιμά του σε κάθε επίδοξο εισβολέα που αποβλέπει στην κατάλυση της Πατρίδος μας, τόσο εσωτερικό όσο και εξωτερικό. Το χαρακτηριστικό αυτής της ταυτότητος (καθήκον), υπάρχει σε πολλούς Έλληνες,  όπου στην καρδιά τους και την ψυχή τους είναι βαθιά χαραγμένο το υψηλό αίσθημα του καθήκοντος. Υποχρέωση αυτών, που στο αίμα τους ρέει κάθε σταγόνα αίματος που χύθηκε για την ανεξαρτησία της Πατρίδος μας, είναι να παρασύρουν και τους «αδυνάτους» στον μεγάλο του Έθνους Αγώνα. Η «πυρίτιδα» υπάρχει σε κάθε Ελληνική Ψυχή, με τη διαφορά ότι σε κάποιους «αναφλέγεται» πρωτύτερα. Το πρόωρο ανάφλεγα ακούει στο όνομα ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ. Ο Εθνικισμός δεν ανακαλύπτει τις ταυτότητες. Οι ταυτότητες υπάρχουν, υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Όταν δε παραστεί η ανάγκη οι «ταυτότητες» θα συνταχθούν, θα στοιχηθούν και θα περιμένουν το έναυσμα για να αναλάβουν την δράση τους. Αυτό το έναυσμα δόθηκε από  το κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, ώστε να τις οργανώσει, να τους δώσει το νόημα να συσπειρωθούν για έναν αγώνα μέχρι τέλους. Η «μαγιά» κυρίες και κύριοι, ήταν, είναι και θα υπάρχει. Θέμα χρόνου ήταν να βρεθεί ο ζυμωτής. Ο ζυμωτής βρέθηκε και ανέλαβε το έργο του, και αλίμονο σε αυτούς που την ώρα του φουσκώματος της «ζύμης» βρεθούν στο διάβα της.