ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΝΤΟΥΖΑ…

metanastes2

Γράφει ο Γεώργιος Δημητρακόπουλος, Φιλόλογος

Όταν απειλείται το είναι σου, το αίμα σου, το χώμα σου, τα ιερά και όσιά σου, αν θέλεις να λέγεσαι Άνδρας, παίρνεις το όπλο και, δίχως να κοιτάξεις αν σ ακολουθούν ή είσαι μόνος, στήνεις πόλεμο. Θερίζεις με λύσσα τον εχθρό που κάνει να ατιμάσει, να αφανίσει τα γυναικόπαιδά σου. Κάθε ώρα παρακαλάς να πεθάνεις για να ζήσουν, να θυσιαστείς για να σωθεί το γένος και η πατρίδα σου. Ό,τι καράβι έχεις πρόχειρο το καίς, δεν το καβαλάς να λιποταχτήσεις. Δεν θαλασσοπνίγεις τα παιδιά σου γιατί είσαι εσύ δειλός ούτε δίνεις τη γυναίκα σου λάφυρο στους δουλεμπόρους για να σε  φυγαδέψουν. Ο δρόμος της Τιμής είναι μονόδρομος και βγάζει ίσα στη φωτιά. Καθήκον σου να πέσεις μέσα της.

Φτάνουν πια τα κουφάρια στη Μεσόγειο. Και αν σου υποσχέθηκαν εδώ παράδεισο, σου είπαν ψέματα για να κάνουν τη δουλειά τους. Κι αν σου δώσαν λεφτά, σου πήραν τη ζωή. Προκοπή έχεις στον τόπο σου, φαί θα βγάλει η γη σου. Διαφέντεψε τα πάτρια και θα σε ανταμείψουν, γιατί έχω κι εγώ χρέος να διαφεντέψω τα δικά μου. Είμαι σκληρός όταν έχω να φυλάξω το αίμα και τη λευτεριά μου. Γνώριζε πως δεν θα σ’ αφήσω, παιχνίδι στα χέρια της Σιών, να βλάψεις τα παιδιά μου.

Είμαι απέναντί σου γνήσιος, ευθύς. Δεν σου φουσκώνω το μυαλό, δεν σε παραμυθιάζω. Σου λέω εκείνα που μπορείς, μέχρι που φτάνεις. Τούτος είναι ανθρωπισμός. Η αλήθεια. Δέξου τον εαυτό σου και κυνήγα να βγάλεις ζωή από τη Μοίρα σου. Τότε θα μου λύσεις τα χέρια να σε συνδράμω, μα μη δαγκώσεις ποτέ το χέρι που σε βοηθά, γιατί να ξέρεις θα το μετανιώσεις. Μην ζητάς να φορτωθείς σε άλλους, συσσίτια, επιδόματα. Γερός είσαι να δουλεύεις, να μάχεσαι, όχι να γυρίζεις την πλάτη και να τρέχεις, να κλαίς και να ζεις από τον οίκτο.

Μιλώ σε σένα που πλανήθηκες και άφησες τους άλλους να δίνουν τη δική σου μάχη. Που λάθος πίστεψες και βρέθηκες να κοιτάς κορμιά να βουλιάζουν στην άβυσσο. Για τον άλλο που έρχεται να φονέψει, να ληστέψει, να κάψει, να ρημάξει, ένα έχω να πω: Πυρ!