22 Μαρτιου 1957, o αγωνιστης Ευσταθιος Ξενοφωντος σκοτωνεται την ωρα του καθηκοντος

ξενοφώντος

Ο Ευστάθιος Ξενοφώντος, γεννήθηκε στο χωριό Φοινί της επαρχίας Λεμεσσού, στις 28 Σεπτεμβρίου του 1933. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και έμαθε την τέχνη του υποδηματοποιού. Αρχικά δούλευε στις Πλάτρες ως υποδηματοποιός και αργότερα πήγε στη Λεμεσό για να δουλέψει στις αγγλικές βάσεις του αεροδρομίου στο Ακρωτήρι.

Τον χαρακτήριζε η τόλμη και το θάρρος. Στην ΕΟΚΑ, εντάχθηκε με την έναρξη του αγώνα και το Μάρτιο του 1957 ο Ευστάθιος, εκμεταλλευόμενος τη θέση του εργασίας στο αεροδρόμιο, ζήτησε και του δόθηκε έγκριση από το Διγενή για ανατίναξη αεροπλάνων της βασιλικής αεροπορίας, που είχαν έλθει στη βάση του Ακρωτηρίου.

Έτσι, στις 22 Μαρτίου του 1957, και ενώ ο Ευστάθιος ετοιμαζόταν να τοποθετήσει την ωρολογιακή βόμβα που του δόθηκε στο σημείο που βρίσκονταν τα αεροπλάνα, εκείνη εξερράγη νωρίτερα με αποτέλεσμα τον θάνατο του αγωνιστή.

Ο συναγωνιστής του Ανδρέας Αλεξάνδρου, περιγράφει: «Μας δόθηκε μια ωρολογιακή βόμβα, η οποία αποτελείτο από υδροσωλήνα. Τη βάψαμε μαύρη, όπως και το σκελετό της μοτοσικλέτας στον οποίο την προσαρμόσαμε για τη μεταφορά της, έτσι που φαινόταν σαν εξάρτημα. Σε τρία σημεία, όπου μας υπέβαλαν σε έρευνα οι Άγγλοι, μέχρι την είσοδο του αεροδρομίου δεν την είχαν ανακαλύψει. Εγώ δεν μπορούσα να συνεχίσω μέχρι τα αεροπλάνα, επειδή δεν είχα ειδική άδεια. Έδειξε ο Ευστάθιος τη δική του άδεια που είχε ως εργαζόμενος εκεί και πέρασε από τον έλεγχο. Σύμφωνα με τον ωρολογιακό προγραμματισμό μας η βόμβα θα έπρεπε να εκραγεί στις 2 μ.μ. Όμως το ελατήριο της ρύθμισης του χρόνου της έκρηξης είχε επηρεαστεί, είτε από την κίνηση της μοτοσικλέτας είτε από τη θερμοκρασία της και η βόμβα εξερράγη μία ώρα νωρίτερα, την ώρα που ο Ευστάθιος είχε πλησιάσει τα υποστατικά των αεροπλάνων. Ανατινάχτηκε και αυτός μαζί της. Η έκρηξη που σημειώθηκε ήταν πολύ ισχυρής έντασης. Οι καπνοί και η σκόνη έφτασαν μεσούρανα. Από το σώμα του είχαμε περιμαζέψει μόνο το δεξιό μηρό και τμήμα του κρανίου»

Ο Ευστάθιος Ξενοφώντος, με θάρρος αντιμετώπιζε τον κίνδυνο στον οποίο έθετε τη ζωή του στις εκάστοτε αποστολές και ο θάνατός του αποτελεί απόδειξη της ευτολμίας και των υπολοίπων αγωνιστών που, ενώ οι ίδιοι ήταν απειροπόλεμοι και διέθεταν ελάχιστα μέσα, αντιμετώπιζαν χωρίς δισταγμό, έναν εμπειροπόλεμο και πάνοπλο στρατό.

Ε.ΛΑ.Μ