Τι μέλλει γενέσθαι;

elpida_foroi

Άρθρο του Κώστα Αλεξανδράκη στην εφημερίδα «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»

Η κυβέρνηση ΣΑΝΕΛ ξεκίνησε με ηχηρές εξαγγελίες, τις οποίες μάζεψε άρον – άρον μετά τις πρώτες αντιδράσεις από πλευράς των «εταίρων», «αγορών», τοκογλύφων ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσουμε τις εν λόγω δυνάμεις. Χαρακτηριστικό το, περί της επικαιρότητας, δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας που αναφέρει ότι η κυβέρνηση «παραιτείται από το αίτημα για κούρεμα χρέους, ενώ κάνει παραχωρήσεις στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων.»

Δεδομένων των εξελίξεων, προεκλογικών και μετεκλογικών, είναι βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσει σε ένα νέο μνημόνιο, με άλλο όνομα. Κάποια υποψήφια ονόματα τα «μαρτύρησε» στις προγραμματικές δηλώσεις του ο Τσίπρας και σας τα παραθέτουμε: «Νέα Συμφωνία», «Νέο Συμβόλαιο», «Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο», «Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης».

Πως οδηγηθήκαμε, όμως, σε αυτό το νέο μνημόνιο; Πως έγινε η μεταστροφή από τα. σκισμένα μνημόνια στα σκισμένα. καλσόν; Χρειάστηκε απλώς και μόνο μία ημέρα κατάρρευσης του χρηματιστηρίου και ιδιαιτέρως του τραπεζικού τομέα, αλλά και οι παραινέσεις των ευρωπαίων «εταίρων» ότι κάτι τέτοιο θα επαναληφθεί αν δεν αμβλυνθούν οι γωνίες του συριζαίικου προγράμματος.

Γνωρίζαμε, βεβαίως, ότι κάτι τέτοιο επρόκειτο να συμβεί. Ήδη πολύ πριν τις εκλογές πασοκογενή στελέχη και Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ φρόντιζαν ώστε να προετοιμάζουν για την στροφή στον «ρεαλισμό», δηλαδή στο μνημόνιο, με δηλώσεις τους. Ο Σταθάκης είχε πει και ότι δεν πρόκειται να γίνει διαγραφή του χρέους και ότι πρόκειται να υπογραφεί ένα νέο μνημόνιο.

Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται είναι τι μπορεί να πράξει μία Εθνική Κυβέρνηση που δεν είναι διατεθειμένη να κάνει κυβιστήσεις ή εκπτώσεις στην Ελευθερία της Πατρίδος και την Ευημερία του Λαού. Πως μπορεί να αντιπαρέλθει μία πραγματικά Ελληνική κυβέρνηση τις επιθέσεις των διεθνών τοκογλύφων;

Η απάντηση στο ερώτημα είναι ταυτοχρόνως πολύ απλή και πολύ περίπλοκη. Οι διεθνείς τοκογλύφοι μπορούν και εκβιάζουν την εκάστοτε κυβέρνηση επειδή αυτή εξαρτά την συνέχιση του κράτους στα δανεικά. Έχοντας διαλύσει την παραγωγική βάση της Οικονομίας μας, ύστερα από προσπάθειες ετών, οι κυβερνώντες αναγκαστικά προστρέχουν στα δανεικά, προκειμένου να εξυπηρετήσουν βασικές ανάγκες του κράτους. Το είχε πει ξεκάθαρα σε παλαιότερη συνέντευξή του ο Χρυσοχοΐδης όταν έλεγε ότι «μας φάγαν τα δανεικά».

Ούτε μία λέξη δεν είπε ο Τσίπρας στις προγραμματικές του δηλώσεις για την πρωτογενή παραγωγή που θα αποτελέσει διέξοδο στην κρίση. Τελείωσε το αίτημα για τον λογιστικό έλεγχο και την διαγραφή του επαχθούς χρέους. Η απάντηση, όμως, στα «δανεικά» είναι ακριβώς αυτή και εμείς, ως Χρυσή Αυγή, σε αυτήν επιμένουμε.

Βροντοφωνάζουμε ότι ο μόνος τρόπος για να καταστεί η Ελλάς ανεξάρτητη οικονομικά είναι ο λογιστικός έλεγχος του δημοσίου χρέους. Η διαγραφή του παράνομου, επαχθούς και απεχθούς χρέους και η επιδότηση της πρωτογενούς παραγωγής, ώστε να αποκτήσουμε αυτάρκεια στα κρίσιμα είδη για την διαβίωση του Λαού μας. Να σταματήσουμε να πληρώνουμε το 70% του προϋπολογισμού σε τοκοχρεολύσια και να διοχετεύσουμε αυτά τα κεφάλαια στην Εθνική Παραγωγή, της οποίας η ανάσταση θα είναι ανάσταση ολόκληρου του Έθνους. Δια αυτής και φυσικά δια της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων που πλουσίως διατρέχουν τον υπέδαφος της Πατρίδας μας, θα μπορέσουμε να σηκώσουμε κεφάλι, μέσα από την δουλειά και την παραγωγή.

Όλοι οι άλλοι, οι εύκολοι δρόμοι, των δανεικών και των επιτοκίων, οδηγούν σε διαιώνιση της σκλαβιάς και ως εκ τούτου απορρίπτονται, όσο δελεαστικοί και αν ακούγονται!