ΠΡΙΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ… ΑΠΛΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

ΑΦΑΝΙΖΟΥΜΕ2 δικτυο

Γράφει ο Γιαννης Ασημακοπουλος

Παραμονές εκλογών 2015.

Κάθομαι και σπάω το κεφάλι μου προκειμένου να γράψω κάτι που θα εμπνεύσει και θα δώσει το στίγμα αυτών των εκλογών.

Προσπαθώ να αφυπνίσω και να προτρέψω τους Έλληνες να κάνουν το καθήκον τους.

Προσπαθώ να κάνω το χρέος μου προς την ιστορία, γιατί ζούμε ιστορικές στιγμές.

Προσπαθώ να αφήσω μια παρακαταθήκη, και να βάλω και εγώ ένα λιθαράκι στον Εθνοαπελευθερωτικό αγώνα που κάνουν οι συναγωνιστές μου.

Και έπειτα βλέπω τα σποτ μας, και η μνήμη μου με γυρνά πίσω, εκεί που όλοι οι συναγωνιστές μας ήταν ελεύθεροι και στην πρώτη γραμμή της μάχης με επικεφαλής τον ένδοξο αρχηγό μας.

Και μου έρχονται στο μυαλό οι πύρινοι λόγοι τους, και μου έρχονται στο μυαλό η απλότητα και η ταπεινότητα τους, και μου έρχεται στο μυαλό οι στιγμές και οι διάλογοι που ανταλλάσαμε.

Και μου έρχεται στο μυαλό το πάθος και η σπίθες που πέταγαν κάθε φορά που μίλαγαν για το κίνημα μας, για την Ελλάδα.

Και θυμάμαι τις αποφράδες μέρες της διαπόμπευσης και της σκευωρίας, και θυμάμαι το σοκ που ένιωσα βλέποντας αθώους ανθρώπους να καταλήγουν στην φυλακή γιατί δεν προσκύνησαν.

Και θυμάμαι τις αντιδράσεις τους, τα ενθαρρυντικά τους λόγια.

Και θυμάμαι τις στιγμές αγωνίας όλων μας για την τύχη τους, αλλά και από την άλλη θυμάμαι την γαλήνη στο βλέμμα τους, την ψυχραιμία και τις προτροπές τους για συνέχιση του αγώνα.

Θυμάμαι τα δάκρυα των οικογενειών που έχασαν τον προστάτη τους, αλλά και το κουράγιο που έδινε ο ένας στον άλλο πριν οδηγηθούν στα κελιά της τιμής.

Θυμάμαι την απόγνωση των απλών «στρατιωτών» του κινήματος, αλλά και την πρώτη φορά που τους ακούγαμε να μιλούν πίσω από τα κάγκελα χαλυβδωμένοι όσο ποτέ.

Θυμάμαι την απογοήτευση και την πίκρα για την τύχη που τους επιφύλαξαν οι λειτουργοί της χουντοδημοκρατίας, αλλά θυμάμαι και την περηφάνια όταν φώναζαν «Έλληνες μην λυγίζετε».

Θυμάμαι τον πόνο, τον άβασταχτο πόνο όταν ήρωες έπεσαν άνανδρα χτυπημένοι από παρακρατικά σκυλιά, οι δύο συναγωνιστές μας, οι δύο ατρόμητοι Χρυσαυγίτες, αλλά θυμάμαι και την συγκίνηση και την συμπαράσταση του απλού φτωχού κόσμου, τα κεριά και την κατάνυξη.

Θυμάμαι τον ζήλο και το ανελέητο κυνηγητό των παρακρατικών σκυλιών της χούντας, καθώς και τους πράκτορες των «συμμάχων μας» ,που εξαπολύθηκαν εναντίον μας σπάζοντας, καίγοντας και ανατινάζοντας, θυμάμαι όμως και το αλύγιστο της ψυχής που αναδυόταν μέσα από τις στάχτες και τα αποκαΐδια.

Θυμάμαι τον χλευασμό και την τρομοκρατία στα λεγόμενα και στα εργά των εργολάβων της διαπλοκής, αλλά θυμάμαι και το αγέρωχο ύφος του αρχηγού μας όταν έλεγε «ότι καλύτερα να σε πουν φασίστα παρά κλέφτη και προδότη».

Θυμάμαι τα λόγια τα μεγάλα, τα ψεύτικα των δήθεν φιλεύσπλαχνων και ανθρωπιστών, αλλά θυμάμαι το δηλητήριο και το φαρμάκι που έσταζαν και ακόμα στάζουν για το οτιδήποτε θυμίζει ή υπερασπίζει την Ελλάδα.

Θυμάμαι τις πορείες των «αντιρατσιστών», αλλά θυμάμαι και εκείνους που ήταν αντίθετοι στα συσσίτια προς όφελος των Ελλήνων.

Θυμάμαι τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυναν για το δράμα του Έλληνικού λαού, αλλά θυμάμαι και τις δηλώσεις πόθεν έσχες τους, και τις βιλάρες στις οποίες ζουν με τις Φιλιππινέζες τους.

Θυμάμαι την ανάπτυξη της ιδεολογικής τους πολιτικής ύπαρξης και το «αδέσμευτο» και «κρυστάλλινο» του χαρακτήρα τους, θυμάμαι όμως και τις μίζες και το μαύρο χρήμα, τις κατά παραγγελία επερωτήσεις, και τέλος το κουκούλωμα όλων για όλους.

Θυμάμαι την ντροπή βλέποντας τους στον άλλοτε ναό της Δημοκρατίας να ψεύδονται ασυστόλως λερωμένοι από τα εκατομμύρια που πήραν κάτω από το τραπέζι, αλλά θυμάμαι και εκείνους που από τα ορεινά έδρανα αποχωρούσαν καταγγέλοντας την σήψη και την διαφθορά, την βρώμα και την δυσωδία.

Για όλους τους παραπάνω λόγους θυμάμαι, και θα συνεχίσω να θυμάμαι μέχρι η λύτρωση να έρθει και η Νέμεσις να αποκαταστήσει την τάξη και να βρει τον σκοπό της.

Θυμάμαι και δεν ξεχνώ, γιατί δεν μου τα είπαν, δεν ήμουν θεατής, αλλά επειδή τα έζησα όπως κάθε άλλος Έλληνας σε αυτόν τον τόπο.

Τελικά δεν χρειάζεται να γράψω κάτι γιατί απλά θυμάμαι……..

Την Κυριακή λοιπόν πίσω από το παραβάν, λίγο πριν κάνεις και εσύ την επιλογή σου, κάνε μια παύση και θυμήσου.

Και τότε η απόφαση σου θα είναι εύκολη, θα είναι η σωστή, θα είναι πατριωτική, θα είναι λυτρωτική, θα είναι αντισυστημική, θα είναι Ελληνική, θα είναι σύννομη, θα είναι περήφανη, θα είναι απελευθερωτική.

Θυμήσου το χθες και ονειρέψου το αύριο, με ελπίδα και προοτπική, με την Ελλάδα όπως της αξίζει, με το Έθνος κυριάρχο και ακεραίο.

Θυμήσου την ράτσα σου και την καταγωγή σου, θυμήσου τους αγώνες των προγόνων σου.

Μην ξεχάσεις ποτέ αυτούς που σε πρόδωσαν.

Μην ξεχάσεις ποτέ αυτούς που σε τίμησαν.

Μην ξεχάσεις ποτέ αυτούς που τα έβαλαν με όλους και με όλα.

Μην ξεχάσεις ποτέ το τι συμβολίζει ο Λαϊκός Σύνδεσμος και ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτόν.

Μην ξεχάσεις ποτέ εκείνη την μέρα και την ευκαιρία που σου δίνεται να κάνεις την διαφορά.

Ψήφισε την αρχή του τέλους της κλεπτοκρατίας.

Ψήφισε την αρχή μιας νέας παλιγγενεσίας.

Ψήφισε την αυγή μιας νέας εποχής.

Ψήφισε την Χρυσή  Αυγή της ελπίδας, τον φωτεινό σηματωρό της ζωής μας, τον πυρήνα των ονείρων μας.

Ψήφισε, αλλά πρώτα θυμήσου όπως εγώ.