ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΡΟΧΩΡΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΑΡΡΑΓΕΣ ΜΕΤΩΠΟ ΣΑΜΑΡΑ, ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΤΣΙΠΡΑ;

?????????????????

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Συνειδητοποιώντας ότι το πολιτικό τέλος δεν είναι μόνο αναπόφευκτο, αλλά πλέον βρίσκεται πολύ κοντά, οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος, σε μια ακόμη παράσταση υποκριτικής ευθύνης και κίβδηλης πατριδολατρείας, δηλώνουν την επιθυμία τους για τη δημιουργία ενός αρραγούς εθνικού μετώπου με τη συνδρομή του ΣΥΡΙΖΑ.

Ειλικρινά ο τρόμος που τους έχει καταλάβει λόγω του ότι οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές οδηγούνται σε αδιέξοδο, οι εσωτερικές αδυναμίες, η μετάθεση ευθυνών (υπόθεση Χαρδούβελη) και η αδυναμία σύμπνοιας, καθιστούν υπεράνω του βεβαίου την επικείμενη κατάρρευσή τους.

Ποία είναι λοιπόν η σανίδα σωτηρίας τους, αφού η εκλογική ετυμηγορία είναι βέβαιον ότι θα τους σαρώσει;

Το αρραγές εθνικό μέτωπο, προκειμένου να σωθεί η Πατρίς.

Άλλωστε είναι σύνηθες σε αυτό τον τόπο, όταν οι διάφοροι εξουσιομανείς πολιτικάντηδες κινδυνεύουν να εξοστρακιστούν, να ταυτίζουν την σωτηρία της Πατρίδας με την προσωπική τους.

Τι σκέφθηκαν λοιπόν οι αποτυχημένοι;

Να καλέσουν τον τρίτο της παρέας, τον πλέον εξουσιομανή προκειμένου και καλά να λάβει γνώση για όλα τα δεδομένα, για το σημείο που βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα, για την κρισιμότητα της κατάστασης και κατ επέκταση να τον θέσουν προ των ευθυνών του, ως επικεφαλή της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Τώρα ο όρος «να τεθεί προ των ευθυνών του» είναι ευρείας και άκρως διφορούμενης σημασίας. 

Γιατί ο αγαπητός Αλέξης, όσο και να το παίζει «βαρύς» και «ασήκωτος», όσο και να προβαίνει σε υπερφίαλες δηλώσεις σχετικά με το κοινωνικό κράτος, την ταξική ισότητα και την οικονομική αναγέννηση της αγοράς, όσο και να διατυμπανίζει εν μέσω διθυράμβων, ότι θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα επαναφέρει τους μισθούς εκεί που βρίσκονταν πριν το ψαλίδισμα, κατά βάθος γνωρίζει πολύ καλά, ότι αυτά είναι κουβέντες του αέρα.

Η κατάσταση της Χώρας βρίσκεται σε τέτοιο μαύρο χάλι που χρειάζεται ανθρώπους με πυγμή και αποφασισμένους να διαπραγματευτούν μεν, αλλά και να γνωρίζουν πότε θα ανάψουν κόκκινο φώς στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών και πότε θα απαιτήσουν από τον Λαό να λάβει μια συνολική δύσκολη απόφαση και να την στηρίξει μαζί τους εν μέσω βασάνων, κόπων, θυσιών, αλλά και ελπίδας αυτή τη φορά, για ένα καλύτερο μέλλον.

Ανθρώπους που θα μιλήσουν ειλικρινά παρουσιάζοντας την κατάσταση όπως ακριβώς είναι, καθώς και την ατραπό προς την έξοδο και τις πιθανότητες ανάκαμψης. Ανθρώπους που θα στηρίζονται αποκλειστικά στις δυνάμεις τους και θα διδάξουν τον Λαό να στηρίζεται στις δικές του.

Ο αγαπητός Αλέξης, ένα καλομαθημένο αστόπαιδο με προλεταριακό μανδύα  ούτε είναι τέτοιου είδους άνθρωπος, ούτε και θέλει να γίνει.

Και φυσικά είναι αρκετά έξυπνος για να γνωρίζει ότι αν κληθεί να κυβερνήσει αυτό τον τόπο, είναι σαν να παίρνει στην αγκαλιά του μια βραδυφλεγή βόμβα που το πλέον πιθανό είναι να σκάσει στα χέρια του. 

Ήδη η διαλεκτική στροφή του, η αναίρεση δηλώσεων και θέσεων που διετύπωνε προ καιρού και  το συνεχές φλερτ με εκπροσώπους και ανώτατα στελέχη της οικονομικής ελίτ, αποδεικνύουν και ισχυροποιούν τα λεγόμενά μας.

Διότι μόνος του στον θρόνο της εξουσίας, γνωρίζει ότι θα αποτελεί βορά σε αγέλη λύκων, οι περισσότεροι από τους οποίους θα είναι οι χθεσινοί του σύντροφοι και συνεργάτες.

Δεν του μένει λοιπόν άλλο τι, από το να πιεί αφ ενός μεν νερό από την πολυπόθητη πηγή της εξουσίας, αλλά και για λόγους ευθυνοφοβίας και αβεβαιότητας να μοιραστεί αυτό το νερό με τους κυρίους Σαμαρά και Βενιζέλο.

Διότι αγαπητοί μου, άλλο είναι εκ του ασφαλούς να κρίνεις και να κατακρίνεις τα πάντα και άλλο είναι να κληθείς από την θέση νούμερο ένα, να εφαρμόσεις αυτά που διατυμπάνιζες. Και εδώ πλέον δεν ομιλούμε για πρόθεση ή όχι. Ούτε αυτή την πολυτέλεια θα μπορέσει να έχει. Εδώ ομιλούμε για διαλυμένη Χώρα, για κατακερματισμένη κοινωνία, για άδεια ταμεία.

Με ποιους θα προχωρήσει σθεναρά εμπρός, οδηγώντας την Χώρα στη έξοδο απ την κρίση; Με τον Κουράκη, την Δούρου, την Διακάκη, τη Γαϊτάνη, το Μητρόπουλο, το Σταθάκη και όλους τους συνδαιτυμόνες των ταβερνείων της πλατείας Εξαρχείων και των ρεμπετάδικων; 

Εδώ δυο προοπτικές υπάρχουν και ο Αλέξης τις ξέρει καλά.

Η μια είναι να γυρίσει την πλάτη στην Τρόϊκα και να καταγγείλει μονομερώς το μνημόνιο που θα έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των στροφίγγων ρευστότητας και τη μετατροπή της Ελλάδας μέσα σ’ ένα εικοσιτετράωρο σε Αργεντινή, με ταραχές, λεηλασίες, δολοφονίες και καταστροφές γιατί οι χιλιάδες αλλοδαποί δεν υπάρχει περίπτωση να πεινάσουν «αξιοπρεπώς», όπως πιθανότατα θα κάνουν οι γηγενείς, αλλά θα πάρουν τα μαχαίρια και θα βγουν στάση δρόμους.

Η άλλη προοπτική είναι να συνεχίσει την προγενέστερη πολιτική, αυτή της κυβέρνησης Σαμαρά παραμένοντας  το πειθήνιο και υπάκουο παιδί των δανειστών,  που και αυτό στα σίγουρα θα φέρει Λαϊκή εξέγερση, γιατί  ο Λαός δεν θα αποδεχτεί σε καμία περίπτωση να εμπαιχτεί για μια ακόμη φορά, συνειδητοποιώντας ότι τα όνειρα και οι ελπίδες του με την πολιτική αλλαγή, γρήγορα ναυάγησαν. Άσε που εσωκομματικά θα ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος.

Τι του μένει λοιπόν;

Εν όψει του και καλά εθνικού κινδύνου και το αδιεξόδου που οδηγείται η Χώρα και ο Λαός, να παραμερίσει τις προσωπικές και ιδεολογικές διαφορές και να τους συνδράμει, μέσω πολιτικής σύγκλισης. Οπότε σε περίπτωση αποτυχίας, δεν θα κατηγορηθεί ως ο αποκλειστικά υπεύθυνος.

Όσον αφορά τις εσωκομματικές αντιδράσεις που θα είναι και δριμύτατες, θα τους υποδείξει τον δρόμο της εξόδου, γιατί πλέον η μοίρα του θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτές των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου και δεν θα έχει ανάγκη την αριστερή πλατφόρμα.

Θεωρούμε ότι ο χρόνος θα μας δικαιώσει!