ΟΙ ΑΕΡΟΛΟΓΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΔΙΚΗ ΔΕΝ ΟΜΙΛΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ

DIKASTHRIO

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Υπόμνημα στο Τριμελές Συμβούλιο Εφετών, το οποίο αναφέρεται σε ενενήντα δικογραφίες κατά της Χρυσής Αυγής, ενώ αναλύει «εγκληματικές πράξεις» μελών ή υποστηρικτών και περιγράφει τα χαρακτηριστικά του συντονισμένου τρόπου δράσης  από το 1996 έως σήμερα κατέθεσε χθες το πρωί η Πολιτική Αγωγή του «αντιφασιστικού κινήματος» για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Η γνωστή και μη εξαιρετέα Jail Golden Dawn, η οποία απαρτίζεται από καλοζωισμένους αριστερούς δικηγόρους, που έχουν ξεκινήσει μια προσωπική σταυροφορία, εναντίον του Εθνικιστικού Κινήματος, ζητώντας την φυλάκιση όλων των μελών του.

Προσωπικό πόλεμο δεν είχε ξεκινήσει και ο Μαρξιστής δημοσιογράφος Δημήτρης Ψαράς και τελικά όπως αποδείχθηκε είναι χρηματικά επιδοτούμενος, από το υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας;

Φυσικά δεν είναι σπάνιο φαινόμενο, κάποιος που υποκρίνεται και προσποιείται τον υπέρμαχο της ταξικής ισότητας και τον πολέμιο του καπιταλιστικού συστήματος, ν’ αποδεικνύεται τελικά οικονομικά στηριζόμενος από αυτό, για να μην πούμε πράκτορας.

Έτσι λοιπόν δεν θα εκπλαγούμε διόλου, αν κάποια στιγμή αποδειχθεί ότι και η «πολιτική αγωγή» του «αντιφασιστικού κινήματος», δεν διέπεται μόνο από «υψηλά» και «ευγενή» κίνητρα, όπως η αποκατάσταση της κατά περίπτωση δημοκρατίας και της επιλεκτικής δικαιοσύνης, αλλά και από ωφελιμιστικά.

Αλλά ας έρθουμε στο υπόμνημα που αριθμεί 223 σελίδες και στο οποίο αναφέρονται περιστατικά βάσει των οποίων προκύπτει ότι η και καλά δολοφονική δράση της Χρυσής Αυγής άρχισε πολύ πριν από το 2008, όπως φυσικά αναφέρει στην πρότασή του ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος.

Αναφέρεται μάλιστα ότι η δράση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής ήταν γνωστή από το 1987 και καταγεγραμμένη, «τουλάχιστον από το έτος 1992, από δε το 1996 και με αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος μελών της, τα οποία καταδικάστηκαν με αυτήν τους την ιδιότητα».

Και εδώ ερωτούμε. Αφού η όπως λένε ισχυρίζονται εγκληματική δράση ήταν γνωστή από τον καιρό του Νώε, γιατί δεν διώχθηκε δικαστικά τότε η Χρυσή Αυγή;

Γιατί δεν τέθηκε εκτός νόμου; Γιατί δεν προσήγαγαν ενώπιον της δικαιοσύνης την Ηγεσία και τους πνευματικούς καθοδηγητές συνδέοντάς τους όπως τώρα, με τις υποτιθέμενες εγκληματικές ενέργειες των μελών;

Τι περίμεναν; Πρώτα να μπει στο κοινοβούλιο, να καταξιωθεί στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού, να φθάσει σε διψήφιο ποσοστό, να κλονίσει με την επαναστατική διαλεκτική και την αδιαπραγμάτευτη επιχειρηματολογία της το άθλιο αστικό κατεστημένο και τη δοσίλογη αριστερά, να διακριθεί με το κοινωνικό έργο στήριξης του δοκιμαζόμενου Λαού μας;

Και τότε θυμήθηκαν τα «εγκλήματα» και την «δράση» του 92 και 96;;;

Καλά, εδώ γίνεται ένα έγκλημα και αμέσως σπεύδουν επί τόπου ειδικά κλιμάκια της αστυνομίας για να συλλέξουν στοιχεία και να πάρουν μαρτυρίες. Μια εβδομάδα να περάσει χωρίς να γίνουν οι προαναφερόμενες ενέργειες, τα στοιχεία έχουν αλλοιωθεί ή χαθεί και οι μαρτυρίες είναι ασαφείς και ακαθόριστες.

Και εδώ οι κύριοι της «πολιτικής αγωγής» επικαλούνται περιστατικά και γεγονότα του 1992 και 1996.

Σε κάποιο άλλο σημείο του υπομνήματος αναφέρουν ως επιχείρημα από το 1996, έως το 2002 έχουν εκδοθεί αμετάκλητες καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος γνωστών και υψηλόβαθμων στελεχών της οργάνωσης, ενώ έχει κριθεί αμετάκλητα ότι αφορούσαν επιθέσεις ομάδων μελών της Χρυσής Αυγής και όχι μεμονωμένα περιστατικά ατομικής βίαιης εκτροπής.

Μόνο που δεν διευκρινίζουν ότι τα περισσότερα από τα υψηλόβαθμα στελέχη που αναφέρει έχουν εδώ και χρόνια αποχωρήσει από την Χρυσή Αυγή.

Τώρα όσον αφορά τον χαρακτηρισμό «επιθέσεις ομάδων μελών», θα θέσουμε ένα ερώτημα.

Πώς αλήθεια αποδεικνύεται ότι η ομάδα ανήκε στη Χρυσή Αυγή; Από τα περιβόητα μαύρα μπλουζάκια, που είναι οι πρώτες λέξεις που ακούγονται από το στόμα κάθε δασκαλεμένου λαθρομετανάστη που και καλά έπεσε θύμα ρατσιστικής βίας ή από το επίσης περιβόητο μήκος της κώμης;

Μήπως οι ομάδες αυτές της δεκαετίας του 90, έφεραν ταμπέλες που έγραφαν «Είμαστε Χρυσαυγίτες».

Και εάν τέλος πάντων συνέβη έτσι. Εάν κάποια μέλη ή υποστηρικτές συμμετείχαν σε αξιόποινες πράξεις, γιατί η Πολιτεία δεν κινήθηκε εναντίον της Ηγεσίας και των ιθυνόντων; Τότε που τα περιστατικά ήταν επίκαιρα.

Τώρα τα θυμήθηκαν;

Αγαπητοί, τα πράγματα είναι απελπιστικά απλά. Δεν χρειάζεται κανείς να έχει IQ επιπέδου Αϊνστάιν για να αντιληφθεί ότι όλη η υπόθεση γύρω από την «πολιτική αγωγή» του Jail Golden Dawn είναι στημένη, καθώς και ότι, τα μέλη της επιτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Όπως ακριβώς και ο επιδοτούμενος κύριος Ψαράς πάνω στις προσωπικές σημειώσεις του οποίου συντάχθηκε το πόρισμα Βουρλιώτη, όπως οι κυρίες Κλάπα και Δημητροπούλου που διέταξαν προφυλακίσεις με προβάλλοντας ως επιβαρυντικό στοιχείο την ιδιότητα ως μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, την κατοχή νομίμου κυνηγετικού όπλου και τα στοιχεία του χαρακτήρα, όπως τέλος ο κύριος Ντογιάκος που παρέπεμψε σε δίκη προσπαθώντας να αποκομίσει ενοχοποιητικά στοιχεία από τις παρελθούσες δεκαετίες, γιατί επί του παρόντος δεν υπάρχει απολύτως τίποτα.  

Και φυσικά το συγκεκριμένο υπόμνημα υπογράφεται από τον Αιγύπτιο ψαρά Αμπουζίντ Εμπαράκ.

Αυτός το πιστοποιεί και το επικυρώνει; Το ότι αυτός ο άνθρωπος κακοποιήθηκε, αυτό του δίνει άμεσα και το χάρισμα της εγκυρότητας, της επιβεβαίωσης και της μη αμφισβήτησης, των εγγράφων που υπογράφει;

Τελειώνοντας θα θέλαμε να δώσουμε μια συμβουλή στα μέλη του jail Golden Dawn. Ψάξτε βαθύτερα, ανατρέξτε στα έτη της παιδικής ηλικίας των ηγετικών στελεχών μας. Μπορεί κάποιος να συνεπλάκη με κάποιο συνομήλικο του, πάνω στο μοίρασμα των βόλων. Οπότε μπορείτε πλέον περίτρανα να υποστηρίξετε, ότι η δράση της Χρυσής Αυγής σαν εγκληματική οργάνωση αρχίζει πριν από την δεκαετία του 70.  

Πάντως ένα είναι απόλυτο σίγουρο.

Στην δίκη, αν ποτέ γίνει, γιατί αν υπήρχαν ουσιαστικά καταδικαστικά στοιχεία και όχι αερολογίες θα είχε διεξαχθεί εδώ και πολύ καιρό, θα γελάσει όπως λέμε, ο κάθε πικραμένος.