ΕΔΩ ΓΚΡΕΜΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΙΔΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΣΤΥΛΙΟΣ.

 ΠΤΩΧΕΥΣΗ3

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Τελικά Ο ευτελισμός, η αναξιοπρέπεια και η αήθεια σύσσωμου του πολιτικού συστήματος δεν έχει όρια. Η πτώση και η κατάπτωση, η κακοποίηση και παραμόρφωση του όρου δημοκρατία και ελευθερία έχουν λάβει πλέον τραγικές  διαστάσεις.

Καλά, όσον αφορά το ποιόν της κυρίας Κανέλλη, δεν χρειάζεται να επεκταθούμε και να σχολιάσουμε κάτι επιπλέον.

Είναι γνωστή και μη εξαιρετέα, για την ακραία και αγενή διαλεκτική της, καθώς και για το αγανακτισμένο και αδιάλλακτο ύφος της τα οποία εφαρμόζει για λόγους αυτοπροβολής και ικανοποίησης της συμπλεγματικής φιλαυτίας της.

Εμείς εδώ δεν θα σχολιάσουμε τι ειπώθηκε στην Ολομέλεια μεταξύ της και του υφυπουργού κυρίου Στύλιου, άλλωστε ο διάλογος έχει προβληθεί και αναπαραχθεί κατά κόρον από τα ΜΜΕ, αλλά την κολοσσιαία και φρενήρη διάσταση που δόθηκε από την πολιτική Comedia del arte στα σχόλιά του, για την αυτοταπείνωση που προχώρησε προκειμένου να γλυτώσει την καρεκλίτσα του και για τη στυγνή καρατόμηση του από τον πρωθυπουργό.

Όσον αφορά τα σχόλια. Και τι έγινε;

Ειλικρινά εδώ θίχτηκε το πολίτευμα και κλονίστηκαν οι θεσμοί της δημοκρατίας και της συνταγματικής ομαλότητας, ώστε όλος ο πολιτικός κόσμος να θορυβηθεί σε τέτοιο βαθμό και να περιέλθει σε κατάσταση υστερίας, επειδή ο κύριος υφυπουργός είπε στη «βαρκάρισσα του Βόλγα» κάτι που επικροτεί το 90% του Ελληνικού Λαού;

Όλοι αυτοί οι παλιάτσοι που καταλαμβάνουν τα έδρανα του κοινοβουλίου και προσποιούνται τους υπέρμαχους της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, δεν ανατρίχιασαν ένα χρόνο πριν όταν η ανεξέλεγκτη και «οχετόστομη» κυρία Κανέλλη  μέσα στον ίδιο χώρο, στοχοποιούσε για ιδεολογικούς λόγους έναν πολιτικό χώρο με την προτροπή προς τις ακροαριστερές συμμορίες «Πέραμα, Κερατσίνι, φασίστας να μη μείνει», το οποίο κατάληξε λίγες ημέρες μετά στη διπλή εν ψυχρώ δολοφονία των δυο Συναγωνιστών μας στο Νέο Ηράκλειο;

Εδώ η κυράτσα της Εκάλης σαφέστατα και αδίστακτα προέτρεπε για αίμα και για δολοφονίες, αναπολώντας ίσως τα Δεκεμβριανά και την ΟΠΛΑ και κανείς από τα κοινοβουλευτικά τσουστσέκια, ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης δεν την επέπληξε καν και τώρα επειδή ένας «κακομοίρης» υπαλληλάκος παρεκτράπηκε και της επεσήμανε απλώς ένα συμβάν, το οποίο όπως είπαμε επικρότησε το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού Λαού, ξεσηκώθηκαν σε μια θεατρινίστικη έξαρση δημοκρατισμού.

Τώρα όσον αφορά των κύριο Στύλιο, συνέβη αυτό που έλεγε ο Άντυ Γουόρχολ «Ο καθένας στη ζωή του μπορεί να γίνει διάσημος για 15’».

Ποιος τον ήξερε, ποιος είχε ακούσει το όνομά του, ποιος γνώριζε την ύπαρξή του;

Να όπως που κέρδισε διασημότητα, να που έκανε όλη την Ελλάδα να συζητάει γι αυτόν, όχι φυσικά για τα σχόλιά του εις βάρος της κυρίας Κανέλλη, τα οποία εν κατακλείδι όχι μόνο δεν είναι αναληθή, αλλά ανταποκρίνονται και στην κοινή πεποίθηση μεγάλου μέρους του Λαού, αλλά για τον χαρακτήρα και τη μετέπειτα των σχολίων συμπεριφορά, η οποία τον παρομοιάζει με τα οικόσιτα πτηνά που γεννούν αυγά και που είναι πολύ δημοφιλή στον φούρνο με πατάτες, στα Κυριακάτικα οικογενειακά γεύματα. 

 

«Ήταν ένας ατυχής λεκτικός διαξιφισμός, στον οποίο δόθηκε λάθος ερμηνεία». Έτσι προσπάθησε να αναιρέσει τη δικαία αντίδραση του, στην αγανάκτηση που του δημιούργησε κατά τη γνωστή τακτική της, η μαντάμ Λιάνα. Τελικά ο συγκεκριμένος κύριος λησμόνησε ότι τα παντελόνια δεν τα φοράμε μόνο για κλιματολογικούς λόγους.

Τώρα όσον αφορά τον πρωθυπουργό, που αμέσως έσπευσε να τον αποκεφαλίσει, για να σώσει τα προσχήματα, το μόνο που έχουμε να παρατηρήσουμε είναι ότι αυτός ο άνθρωπος εκτός από όλα τα άλλα, που θέλουμε μια ολόκληρη μέρα να τα αναφέρουμε και να τα σχολιάσουμε, προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία, που αποτελεί τη πεμπτουσία της ύπαρξής του, είναι αδίστακτος και ανηλεής ακόμη και προς τους άμεσους υπαλλήλους του. Άνευ ουδεμίας εκτίμησης τους κινεί, όπως τα πιόνια στη σκακιέρα και αδίστακτα τους πετά στο περιθώριο, για το προσωπικό του συμφέρον.

Αλλά τι να περιμένουμε από κάποιον που τσαλάκωσε το σύνταγμα και τη δικαιοσύνη, στήνοντας μια σκευωρία εις βάρος ενός πολιτικού κόμματος, προκειμένου να υφαρπάξει τις ψήφους του.

Ο άνθρωπος για να παραμείνει στην εξουσία μπορεί, λέμε μπορεί, να αλλαξοπιστήσει κιόλας!