ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΓΚΩΝΑΡΙ ΤΟΥ… ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ!

odos-panos-leibaditis1651

Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος.

Με αφορμή τη χθεσινή συμπλήρωση 25 χρόνων από το θάνατο του μαρξιστή ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, τα καθεστωτικά και τα μαρξιστικά ΜΜΕ, αφού τον υμνολόγησαν δεόντως «ο υμνητής μιας τραυματισμένης γενιάς», «ένας από τους πλέον αγαπημένους ποιητές των νεοτέρων χρόνων», έκαναν εκτενή αφιερώματα στο ποιητικό του έργο.

Ωστόσο, υπάρχει κι ένα ποίημά του που… ξέχασαν να το αναφέρουν οι ραψωδοί (όπως έγινε προσφάτως και με τον Ρίτσο, στην επέτειο θανάτου του). Τους το… θυμίζουμε:

Τάσος Λειβαδίτης: Το μεγάλο αγκωνάρι

Ο Στάλιν δεν πέθανε

Όταν οι εργάτες χτίζουν τις μεγάλες γέφυρες για να περάσει το μέλλον

Ο Στάλιν ζει.

Όταν οι κόκκινοι φαντάροι αγρυπνάνε για την πατρίδα τους και την Ειρήνη

Ο Στάλιν ζει.

Όταν μισούμε τον πόλεμο, όταν αντιστεκόμαστε στον πόλεμο

Ο Στάλιν ζει.

Όταν ελπίζουμε, όταν τραγουδάμε, όταν παλεύουμε

Ο Στάλιν ζει.

(…)

Γιατί ο Στάλιν δεν είναι ένας άνθρωπος για να μπορεί να πεθάνει

Ο Στάλιν είναι η ελπίδα και το ψωμί, είναι τ’ ατσάλι και η Ειρήνη.

Ο Στάλιν είναι ποτάμι και φράγμα, υψικάμινος και σημαία.

Ο Στάλιν είναι το μεγάλο αγκωνάρι που ακουμπάει ο κόσμος.

(…)