ΟΙ ΚΟΥΚΟΥΕΔΕΣ ΥΜΝΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΓΡΙΩΣ

KKE2

Με τους συνήθεις ύμνους των κουκουέδων προς τον μεγαλύτερο τύραννο της σύγχρονης ιστορίας, τον Ι. Στάλιν, πέρασε η 60η επέτειος του θανάτου του. Γράφουν σχετικά οι θρασύτατοι νοσταλγοί του:

Με μέτρο σύγκρισης την ίδια τη ζωή τους

«Χαστούκι στα μούτρα των καθ’ έξιν λασπολόγων του σοσιαλισμού είναι οι κατά καιρούς έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και αποτυπώνουν τη γνώμη των ανθρώπων του μόχθου για το σύστημα όπου όλες τους οι ανάγκες καλύπτονταν πλήρως και για τους ηγέτες του, ανάμεσά τους και ο Ι. Στάλιν.

Η εφημερίδα «Rossiiskaia Gazeta» γράφει: «Εξήντα χρόνια έχουν περάσει, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε πως αυτή η εποχή παραμένει χαραγμένη στη συνείδησή μας και στο υποσυνείδητό μας»… Γιατί άραγε; Επειδή όπως διατείνονται εξόντωσε και εκτόπισε εκατομμύρια ανθρώπους; Προφανώς και όχι. Οι άνθρωποι του μόχθου δεν νοσταλγούν ένα καθεστώς αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας, αλλά ένα σύστημα που είχε τους ίδιους και τις ανάγκες τους στο επίκεντρο, που εξάλειψε προβλήματα που στον καπιταλισμό διαρκώς διογκώνονται και που ενώ τα έκανε όλα αυτά, συνέβαλε τα μέγιστα στη συντριβή του ναζισμού.

Αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Έχει ανεξίτηλα χαραχτεί και στην ιστορία και στη μνήμη των λαών που έζησαν στον σοσιαλισμό και πολλών άλλων που ευεργετήθηκαν απ’ την ύπαρξή του».

STALIN56

Μπορεί να γράφει ότι θέλει η Ροσίσκαγια Γκαζέτα (ο ρωσικός «Ριζοσπάστης»), μπορεί να γράφει ότι θέλει και ο ελληνόφωνος «Ριζοσπάστης», ότι οι Ρώσοι… νοσταλγούν τον «πατερούλη», αλλά γιατί άραγε κάθε φορά που γίνονται εκλογές στη Ρωσία «αυτοί που έζησαν στον σοσιαλισμό» και που βάζουν «μέτρο σύγκρισης την ίδια τη ζωή τους», δίνουν στο Κ.Κ. ποσοστά γύρω στο 10% (και στις υπόλοιπες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ πολύ μικρότερα ή και μηδαμινά ακόμα); Τι τους εμποδίζει να εκδηλώσουν την… ευγνωμοσύνη τους στο σύστημα «όπου όλες οι ανάγκες τους καλύπτονταν πλήρως»; Όσον δε αφορά τους «πολλούς άλλους που ευεργετήθηκαν από την ύπαρξη του» (σοβιετικού κομμουνισμού), σίγουρα οι κουκουέδες εννοούν αυτούς τους ίδιους. Που έπαιρναν –από το υστέρημα του ρωσικού λαού- τη… διεθνιστική βοήθεια (σε αμερικάνικα κολλαριστά δολάρια…) με τη… σέσουλα, για να ιδρύουν και να αγοράζουν επιχειρήσεις που λειτουργούσαν σύμφωνα με τα καπιταλιστικά πρότυπα και που σήμερα άλλους εργαζόμενους τους έχουν απλήρωτους επί μήνες κι άλλους τους πετάνε στο δρόμο!

Αυτά και σκασμός!