ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΟΥΤΕ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΓΡΑΦΕ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ!

DOUROU

Από την αρχή της εμφάνισης αυτού του εθνικιστικού ιστολογίου, αποκαλούσαμε τους συριζαίους «αμερικανοκομμουνιστές». Πολλοί ξενίστηκαν και απόρησαν. Μα πως είναι δυνατόν; Υπάρχουν τέτοιοι; Κι όμως υπάρχουν και βρίσκονται εδώ κοντά μας, δίπλα μας και είμαστε καθημερινώς υποχρεωμένοι να βλέπουμε τα αντιπαθητικά μούτρα τους στα κανάλια! Κι όλοι αυτοί που αμφέβαλαν, ελπίζουμε να μην έχουν καμιά αμφιβολία μετά τη θριαμβευτική υποδοχή του… leader of SYRIZA από το αμερικανικό κατεστημένο. Και δεν είναι μόνο ο Alexis… αμερικανάκι. Είναι όλα τα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως π.χ. η εμφανισθείσα από το πουθενά Ρένα Δούρου, η οποία θεωρείται από πολλούς σίγουρη υπουργός Εξωτερικών σε μια μελλοντική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (αν και όταν υπάρξει…)

Ιδού κι ένα χθεσινό άρθρο της, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του Μπόμπολα («Έθνος»), υπό τον τίτλο «Στα χνάρια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ», για τις… «αναλοίωτες αξίες που καθοδηγούν το αμερικανικό έθνος» και την… «εμπνευσμένη» και «επάξια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ» ομιλία του πλανητάρχη του διεθνούς καπιταλισμού, Ομπάμα:

«Mεστή περιεχομένου, γεμάτη αναφορές στις «αναλλοίωτες» αξίες που καθοδηγούν το αμερικανικό έθνος από τη γέννησή του, όπως είναι η ελευθερία και η ισότητα, ήταν η ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα κατά τη ορκωμοσία του, τη Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου. Η τελετή που προγραμματίστηκε για τις 21 Ιανουαρίου λόγω του ότι η 20ή Ιανουαρίου, παραδοσιακή ημέρα ορκωμοσίας των προέδρων, έπεσε… Κυριακή.

Η ομιλία της Δευτέρας ήταν πράγματι αντάξια της ρητορικής φήμης του Ομπάμα, κυρίως σε αντίθεση με εκείνη τέσσερα χρόνια πριν, που είχε ομόφωνα θεωρηθεί κατώτερη των δυνατοτήτων του. Εμπνευσμένη, με πολλές αναφορές στα ιδρυτικά κείμενα των ΗΠΑ και στον πρόεδρο Λίνκολν («μια κυβέρνησή του, και από, και για τον λαό», από τη γνωστή ομιλία στο Γκέτισμπεργκ), η ομιλία του Ομπάμα έδωσε έμφαση στη σύνδεση των προοδευτικών αξιών με τις ιδρυτικές ρίζες του έθνους. «Σήμερα συνεχίζουμε μια ατελείωτη πορεία για να γεφυρώσουμε το νόημα αυτών των λέξεων (σ.σ.: τα δικαιώματα στη Ζωή, την Ελευθερία) με τις πραγματικότητες της εποχής μας».

Σε αντίθεση με την πρώτη ομιλία ορκωμοσίας του, τούτη τη φορά ο Ομπάμα εμφανίστηκε πραγματιστής σχετικά με τα όρια της πολιτικής δράσης -«πρέπει να δράσουμε γνωρίζοντας ότι η δουλειά μας θα είναι ατελής»- αλλά και με σαφή αντίληψη για την αμερικανική κοινωνία: «Γιατί εμείς, ο λαός, καταλαβαίνουμε ότι η χώρα μας δεν μπορεί να επιτύχει όταν μια συρρικνούμενη μειοψηφία τα πάει πολύ καλά και μια αυξανόμενη πλειοψηφία ίσα ίσα που τα φέρνει βόλτα. Πιστεύουμε ότι η ευημερία της Αμερικής πρέπει να στηρίζεται στους φαρδείς ώμους μιας ανερχόμενης μεσαίας τάξης».

Δεν έκρυψε το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αλλά τόνισε ότι θα στηρίξει τα προγράμματα κοινωνικής ασφάλισης. Έδωσε το στίγμα του στην εξωτερική πολιτική λέγοντας ότι «η διαρκής ασφάλεια και η διαρκής ειρήνη δεν απαιτούν αιώνιο πόλεμο».

Πολλές φορές η ομιλία, που σίγουρα δεν έκανε ευτυχείς τους Ρεπουμπλικάνους που τόσο πάλεψαν για να γίνει «πρόεδρος της μίας θητείας», διακοπτόταν από χειροκροτήματα. Είναι πλέον φανερό ότι ο Ομπάμα είναι αποφασισμένος να ασχοληθεί με τα θέματα εκείνα που θα διαμορφώσουν την κληρονομιά του. «Δεν πιστεύουμε ότι σε αυτή τη χώρα η ελευθερία αφορά μόνο τους τυχερούς ή η ευτυχία τους λίγους», τόνισε, υπό τα χειροκροτήματα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών και εγγράφοντας επάξια την ομιλία του στην παράδοση του δεύτερου προσώπου της ημέρας, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ».

Ούτε ο ίδιος ο Ομπάμα δε θα έγραφε ένα τόσο εγκωμιαστικό άρθρο για το πρόσωπό του!