ΜΑΓΚΕΨΑΜΕΝ ΟΙ ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ!

Με επίδειξη ψευτομαγκιάς (εκ του ασφαλούς) και σταλινικής χυδαιότητας, τα ορφανά των Στάλιν και Τσαουσέσκου, απειλούν με νέο… Πολυτεχνείο. Έτσι, στην (υποτίθεται σοβαρή…) κλούβια «Αυγούλα» του ΣΥΡΙΖΑ δημοσιεύεται ένα κατάπτυστο άρθρο κάποιου σταλινοτσολιά ονόματι Θανάση Καρτερού (πρώην διευθυντή του «Ριζοσπάστη» και νυν συριζαίου), με τον εύγλωττο τίτλο «Κι όμως έγινε, κουφάλες». Ιδού το παραλήρημα του… πολυτεχνίτη:

«Έχει κάτι θλιβερό η προσπάθεια που γίνεται, δεκαετίες τώρα, να ξεριζωθεί από τις συνειδήσεις εκείνο που απόθεσε σ’ αυτές η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Λες και η επίσημη Ελλάδα, με τους αρουραίους που σιτίζονται στα θεμέλιά της από τα αποφάγια του φασισμού, με τους τιτλούχους, τους γραφιάδες και τους αξιωματούχους στα ρετιρέ της, με τους φαρισαίους και τους υποκριτές, με τους ομολογιούχους των αγώνων, με τους επενδυτές του ξένου αίματος, θέλει να αποτινάξει από πάνω της την ίδια της την ιστορία.

Κι όμως έγινε, κουφάλες. Έγινε όταν δεν το περιμένατε. Όταν όπως τώρα ήσασταν βέβαιοι ότι ο τρόμος είναι αμετακίνητο καθεστώς. Ότι ο εκβιασμός είναι ανίκητος. Ότι τα μνημόνια της χούντας με τους ξένους πάτρωνές της είναι το μέλλον του τόπου. Όταν η κοινωνία σερνόταν γονατισμένη μπροστά στον Μπάμπαλη, στον Μάλλιο και στα ΕΑΤ-ΕΣΑ και οι καραβανάδες χόρευαν τον άθλιο καλαματιανό τους πάνω στις ελευθερίες, στα δικαιώματα, αλλά και στα σώματα των Ελλήνων. Όταν οι λύκοι πίστευαν πώς οι αμνοί δεν έχουν το θάρρος ούτε να βελάξουν.

Έγινε και σας ήρθε ο ουρανός σφοντύλι. Πώς άλλαξαν αυτά τα παιδιά, ε; Πώς ξεσηκώθηκαν κόντρα στον τρόμο και στις συμβουλές των φρονίμων και των γερόντων. Πώς έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τη σιωπή της πλειοψηφίας, τα γαβγίσματα των μαντρόσκυλων, την απειλή του μαρτυρίου. Και πώς αγνόησαν τον φόβο των ζωντανών, πιάνοντας κουβεντολόι με τους πεθαμένους – με τον Άρη, τον Τζαβέλα, τους διακόσιους. Με τον Μακρυγιάννη και τους Κρητίκαρους του πότε θα κάνει ξαστεριά. Με ό,τι όμορφο και καθαρό έχει αυτή η πατρίδα για να γεννάει πάλι και πάλι εφόδους στον ουρανό.

Ας σκίζονται οι απόντες και οι απόγονοι της χούντας. Έγινε και δεν ξεγίνεται. Έγινε κι ας μην ήταν εκεί ο Σαμαράς και οι εντιμότατοι φίλοι του, ας ήταν απασχολημένοι με τους βίους των αγίων οι ιεράρχες, ας αποδοκίμαζε ο λόχος των φθαρμένων πολιτικών, ας στεκόταν διστακτική η κοινωνία μπροστά στα εξεγερμένα παιδιά. Έγινε και το φοβάστε ακόμα. Και κρύβετε πίσω από Μαρίες και παραχαράξεις τον φόβο σας ότι μπορεί να ξαναγίνει.

Δίκιο έχετε να φοβάστε. Από τα παιδιά με τα πρησμένα πόδια που τα ‘λεγαν αλήτες θα σας έρθει και πάλι…»

Ορίστε, λοιπόν, σύντροφε Καρτερέ, περιμένουμε το… νέο σας Πολυτεχνείο. Να μαζευτούν (στο Κολωνάκι, φυσικά!) οι παλιοί «αγωνιστές» με τα πούρα τους (από τη σοσιαλιστική Κούβα παρακαλώ), με τις Πόρσε Καγιέν τους, με τους οδηγούς, τους υπηρέτες τους, τους αστυνομικούς τους (οι πολιτευόμενοι) και τους κηπουρούς τους, να συναντήσουν τα Β.Π. (Βορείων Προαστίων) παιδιά τους, καθώς και τα παιδιά των γειτόνων τους στην Εκάλη, την Πολιτεία, το Ψυχικό κ.λπ. «επαναστατικά» προάστια και να πορευθούν όλοι μαζί προς νέες… δόξες. Εμπρός, λοιπόν, συντρόφια, ιδού η Ρόδος, ιδού και η… Στουρνάρη! Μόνο προσοχή, μη σπάστε κανά αυγό και μη σκίστε κανά καλτσόν…

(ΥΓ) 1: Το Στρατηγό Μακρυγιάννη μην τον πιάνετε στο στόμα σας, σύντροφοι.

(ΥΓ) 2: Κι όμως, οι «εντιμότατοι φίλοι» του Α. Σαμαρά ήταν «εκεί» (στο Πολυτεχνείο το 1973). Π.χ. Χρύσανθος Λαζαρίδης.

(ΥΓ) 3: «Κουφάλες» και «συκιές» έχετε μπόλικες στο «αλληλέγγυο» ροζ συνονθύλευμά σας. Να τις χαίρεστε και να τους βρείτε καλούς… γαμπρούς.

(ΥΓ) 4: Δήλωση αποκήρυξης του Άρη Βελουχιώτη από το ΚΚΕ, δημοσιευμένη στον «Ριζοσπάστη»:

«Το ΠΓ ενέκρινε τη δημοσίευση στο «Ριζοσπάστη», της απόφασης της 1ης Ολομέλειας της ΚΕ για τον Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια). Ο Κλάρας, αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το ΚΚΕ γι’ αυτό λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξεπληρώσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το ΚΚΕ του έδωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως σε μια δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίνει το ΚΚΕ με την τυχοδιωκτική και ύποπτη δράση του που μονάχα τον εχθρό ευνοεί».

(ΥΓ) 5: Καλή αντάμωση «με τον Άρη και το Τζαβέλλα», σύντροφοι…