ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ – ΠΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑΝ, ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΟΤΕ… ΕΠΑΝΗΛΘΑΝ

Μεγάλος θόρυβος έγινε (για μια ακόμα φορά!) την προηγούμενη Τετάρτη (κατά την ψήφιση του Μνημονίου 3) με τα εξωφρενικά προνόμια των υπαλλήλων της βουλής, τα οποία απείλησε πως θα καταργήσει ο υπουργός Οικονομικών Στουρνάρας, για να πάρει άρον-άρον πίσω τις απειλές του μόλις αυτοί απείλησαν πως θα τινάξουν την ψηφοφορία στον αέρα! Πως, όμως, ξεκίνησαν τα προνόμια, ποιο ήταν το καθεστώς εκείνο που τα κατήργησε και πότε επανήλθαν; Εξαιρετικά διαφωτιστικό στα ερωτήματα αυτά είναι το άρθρο του εκδότη του Βήματος, Σταύρου Ψυχάρη, με τον τίτλο: «Η βουλή και τα “λάφυρα”». Ιδού το άρθρο και τα συμπεράσματα δικά σας:

«Στη Βουλή του 1964 (όπου πλειοψηφούσε η Ένωση Κέντρου υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου και Αξιωματική Αντιπολίτευση ήταν η ΕΡΕ υπό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο) είχε γίνει μια άτυπη (…εξωθεσμική!) συμφωνία μεταξύ των δημοσιογράφων που εκάλυπταν τις αθηναϊκές εφημερίδες και σχεδόν όλων των υπαλλήλων (στενογράφων κ.λπ.) που εργάζονταν και τις βραδινές ώρες που συνεδρίαζε η Βουλή. Η συμφωνία: όποια ώρα και αν τελείωνε η συνεδρίαση, οι στενογράφοι σημείωναν στην τελευταία σελίδα των πρόχειρων Πρακτικών που κρατούσαν ότι «περί ώραν 4ην πρωινήν λύεται η συνεδρίασις». Το αποτέλεσμα ήταν… ευεργετικόν για όλους. Οι δημοσιογράφοι αποκτούσαν… ελευθερία νυχτερινών κινήσεων και οι υπάλληλοι της Βουλής εισέπρατταν υπερωρίες αφού η ώρα λήξεως των εργασιών του Κοινοβουλίου μετετίθετο μερικές ώρες μπροστά! Όλοι γνώριζαν τη μέθοδο των ψεύτικων υπερωριών, αλλά κανείς δεν μιλούσε. Έτσι άρχισε μια ιστορία με υπαλλήλους δημοσίους μεν, αλλά εξαιρετικά προνομιούχους εν σχέσει με τους άλλους συναδέλφους τους. Η επελθούσα τον Απρίλιο του 1967 πολιτική ανατροπή με το στρατιωτικό πραξικόπημα διέλυσε τις υπηρεσίες της Βουλής και οι προνομιούχοι έχασαν τα εισοδήματά τους. Η αποκατάσταση της δημοκρατίας σήμανε δυστυχώς και την… επανίδρυση του καθεστώτος των προνομιούχων του Δημοσίου».

Αμαλία Κουτσαβίτη