ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΥΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ – Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΗ

Ένα νέο άρθρο, με το… σύνηθες τον τελευταίο καιρό θέμα (την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής), δημοσιεύθηκε στο συστημικό «Βήμα», με τον τίτλο «Πως αντιμετωπίζουμε τη Χρυσή Αυγή». Το άρθρο υπογράφει καθηγητής της Νομικής του Α.Π.Θ., ο οποίος μετά από ένα γερό… κήρυγμα για την επικινδυνότητα (για το σαπισμένο πολιτικό σύστημα) της Χρυσής Αυγής, κάνει σαφές πως δεν υπάρχει δυνατότητα να τεθεί εκτός νόμου, όπως απαιτούν κάποιοι… δημοκράταροι. Κι αφού δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα, ο συντάκτης του άρθρου προτείνει (πέραν από διώξεις και άρσεις ασυλίας βουλευτών του κινήματος) την… ανανέωση του πολιτικού κόσμου, με απόσυρση από την… κυκλοφορία των παλιών πολιτικών που προκαλούν τον κόσμο και άσκηση… κοινωνικής πολιτικής για τους φτωχούς, που νιώθουν «εγκαταλελειμμένοι» από τους ασκούντες την εξουσία. Κι αφού δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί ούτε το ένα (ανανέωση του πολιτικού κόσμου), ούτε το άλλο (άσκηση κοινωνικής πολιτικής), συμπεραίνουμε πως η Χρυσή Αυγή είναι… αναντιμετώπιστη, οπότε ας μην το κουράζουν το πράγμα τα όργανα του συστήματος. Ορίστε και το άρθρο:

«Οι Χρυσαυγίτες δεν μοιάζουν με τους βέλγους ή τους ελβετούς πρωταγωνιστές της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς, οι οποίοι χρησιμοποιούν μια κεκαλυμμένη γλώσσα σε ζητήματα, τόσο ομόφωνα αποδεκτά, όπως η δημοκρατία και ο πλουραλισμός.
Αντίθετα οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής χαιρετούν ναζιστικά και μιλούν για «εμφυλίους πολέμους», προετοιμάζοντας σιγά-σιγά ένα κλειστό σύστημα ολοκληρωτικής εξουσίας, που θα ελέγχει από τα πάνω τη σκέψη και τη δράση των ανθρώπων.
Από την άλλη μεριά ενεργοποιούν ανοικτά απεχθείς εκφάνσεις της χιτλερικής ιδεολογίας, όπως είναι η κατηγοριοποίηση των μεταναστών ως «υπανθρώπων» (Untermenschen).
Και έτσι ζητούν αναιδώς και την απογραφή των αλλοδαπών στους παιδικούς σταθμούς ή τα πανεπιστήμια!
Όμως ας μην ξεχνούμε ότι όταν ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία αξίωσε την επιβολή των «υπερανθρώπων» πάνω στους «υπανθρώπους» και η κουλτούρα τούτη οδήγησε σταδιακά στην εξόντωση του παγκόσμιου εβραϊσμού («Γκολντχάγκεν, Πρόθυμοι εκτελεστές του Χίτλερ: Οι συνηθισμένοι Γερμανοί και το Ολοκαύτωμα»).

Ωστόσο το εκρηκτικό ερώτημα είναι το εξής: Πώς αντιμετωπίζουμε, ως έννομη τάξη, αυτόν τον επικίνδυνο χώρο;
Πολλοί λένε (αδιάβαστα) ότι πρέπει αυτό το κόμμα να τεθεί εκτός νόμου. Όμως το ισχύον Σύνταγμα δεν προβλέπει τη δυνατότητα να απαγορευθεί ένα πολιτικό κόμμα (κάτι που προβλέπει το γερμανικό, προφανώς λόγω και της βάρβαρης εμπειρίας του ναζισμού).
Ούτε με ειδικό νόμο μπορεί να απαγορευθεί ένα πολιτικό κόμμα. Εξάλλου το νεοναζιστικό φαινόμενο δεν καταπολεμείται μόνο με νομικές απαγορεύσεις.
Βεβαίως υπάρχουν και άλλες ισχυρές νομικές λύσεις. Και αυτές είναι η ταχύτατη άρση της ασυλίας (όταν συμμετέχουν βουλευτές) και η άμεση κίνηση της ποινικής δίωξης στις άλλες περιστάσεις, είτε για απρόκλητη σωματική βλάβη, είτε για αντιποίηση αρχής, είτε για βαριά σωματική βλάβη (ενώ η εφαρμογή του άρθρου 187 του ΠΚ για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης είναι προβληματική).
Άρα πρέπει και οι εισαγγελικές αρχές να σταματήσουν κάποτε την τραγική τους αδράνεια.
Όμως πρέπει να υπάρχουν και πολιτικά μέτρα. Έτσι απέναντι στο άσχημο κήρυγμα του αντικοινοβουλευτισμού των Χρυσαυγιτών είναι ανάγκη να ανανεωθεί η δημοκρατία μας (γιατί όλοι βαρεθήκαμε να βλέπουμε τα ίδια και τα ίδια διεφθαρμένα – ως επί το πλείστον – πρόσωπα).
Παράλληλα είναι ανάγκη τα σκληρά μέτρα λιτότητας να έχουν ένα μέτρο ισότητας, ώστε να κρατηθεί η συνοχή αυτής της κοινωνίας, γιατί οι πιο φτωχοί νιώθουν σήμερα δικαίως ότι είναι «εγκαταλελειμμένοι» και αρχίζουν να καλοβλέπουν ακόμη και τις ακροδεξιές κοσμοθεωρίες!