«Ψήνεται» ενιαίο μνημονιακό κόμμα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ)!

Με τις ευλογίες ή τις εντολές των «δανειστών» μας…
Πριν από λίγες ημέρες, είχαμε δημοσιεύσει ένα σχόλιο με τίτλο «Σενάριο συνένωσης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ για να αποφύγουν τη συντριβή», με αφορμή ένα άρθρο του μεγαλοδημοσιογράφου Α. Καρακούση στο «Βήμα», το οποίο κατέληγε ως εξής: «Μια «καινούργια μεγάλη, πατριωτική ευρωπαϊκή παράταξη», είναι το όνειρο του Α. Σαμαρά. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως –αν γίνει το… όνειρο πραγματικότητα- η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ θα ενωθούν… εις σάρκα μία, σ’ ένα «ευρωπαϊκό» κόμμα εραστών του μνημονίου, προφανώς γιατί στις επόμενες εκλογές –όποτε κι αν αυτές γίνουν- αναμένεται η συντριβή τους. Μόνο που στην πολιτική 1+1 +1 δεν κάνει πάντα 3…».

Προς την κατεύθυνση αυτή προσθέτουμε ένα χθεσινό άρθρο της (πρώην υπαλλήλου Κόκκαλη, Κυριακού κ.λπ., άρα καθόλου τυχαίου προσώπου…) Νίκης Τζαβέλλα, ευρωβουλευτίνας του ΛΑΟΣ, με τίτλο: «Για ένα νέο αστικό ευρωπαϊκό σχηματισμό». Κι εδώ ισχύει αυτό που λέμε όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Με την έγκριση των «δανειστών» μας βεβαίως-βεβαίως, ή μήπως κατόπιν εντολής τους; Διαβάστε το άρθρο και βγάλτε τα συμπεράσματά σας:

«Αλλά κανείς, πραγματικά, δεν ήταν γνώστης της θεραπευτικής συνταγής. Από την εφαρμογή προέκυψε, ό,τι προέκυψε. Ο Αντώνης Σαμαράς, έχει μακρά ιστορία ως μαχητής των μετώπων. Θα πρέπει όμως να του υπενθυμίσουμε, ότι από εδώ και πέρα, το πρόβλημα του θα είναι τα εσωτερικά μέτωπα.

Ένα μεγάλο εσωτερικό μέτωπο, είναι ο κατακερματισμός του αστικού κεντροδεξιού χώρου. Ένα χώρο, όπου συνεχίζονται οι φυγοκεντρικές κινήσεις, με συνεχή μετακίνηση των πολιτών μεταξύ των ευρωπαϊκών, αστικών κομμάτων. Είναι ένα πρόβλημα, αλλά και μια πρόκληση για τον Αντώνη Σαμαρά, μιας και οι ιστορικές συγκυρίες διαμορφώνουν ηγέτες. Έτυχε στον Αντώνη Σαμαρά, ο ρόλος του αρχηγού της πλειοψηφίας του αστικού, ευρωπαϊκού κόσμου. Για να αναδειχθεί σε ηγέτη, θα πρέπει να εμπνεύσει. Πρέπει να επιτύχει τη σύγκλιση και τη διεύρυνση μιας νέας πολιτικής παράταξης μέσα σ’ ένα κοινό πλαίσιο αρχών και αξιών, πλαίσιο πολιτιστικό και οικονομικό.

Όλη αυτή η δοκιμασία που πέρασε η χώρα μας, θα πρέπει τουλάχιστον να καταλήξει όχι μόνο σε μια μεταρρυθμιστική κάθαρση των διοικητικών και οικονομικών δομών της, αλλά και σε κάθαρση και αναγέννηση του πολιτικού μας συστήματος.

Οι γενιές έχουν αλλάξει, έχει επέλθει η αστικοποίηση αριστερών και σοσιαλιστών ψηφοφόρων. Οι νέες γενιές χρειάζονται νέα πρότυπα πολιτικής και πολιτικών. Δεν μπορεί η αφόρητη αυτή κρίση της ελληνικής οικονομίας να «γεννήσει» μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι καθήκον του αστικού χώρου να γεννήσει το νέο αστικό, ευρωπαϊκό σχηματισμό. Ένα άλλο εσωτερικό μέτωπο στο οποίο εκ των πραγμάτων ανατίθεται ιστορικός ρόλος στη συγκυβέρνηση, είναι ο σαφής οδικός χάρτης του μέλλοντος της Ελλάδος.

Αυτό, συνδέεται και με όραμα. Και επιτυγχάνεται με συνεχή, σαφή, συγκεκριμένη ενημέρωση του κόσμου, πώς θα είναι το αύριο. Ενημέρωση για το τι θα φέρουν οι παρούσες θυσίες, για το μέλλον μας. Χωρίς την εικόνα του αύριο, το εσωτερικό μέτωπο των κοινωνικών ταραχών, δεν θα υποχωρήσει. Ο κόσμος δέχεται τις θυσίες, αρκεί να του εξηγήσεις με ειλικρίνεια τι θα καλυτερεύσει. Και σε κάθε μάχη, πρέπει πρώτα απ’ όλα να έχεις ασφαλή τη βάση σου – σε αυτή την περίπτωση ο Αντώνης Σαμαράς, χρειάζεται να έχει μαζί του την πλειοψηφία του λαού.

Μετά τη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής, μετά τα όποια καλά νέα θα έχουμε, ο πρωθυπουργός πρέπει να στραφεί στα εσωτερικά του μέτωπα. Να προετοιμάσει τη χώρα για μια αναγέννηση. Και όλοι μαζί, να δώσουμε το όραμα τη νέας Ελλάδας κατά το εξάμηνο της ελληνικής Προεδρίας, που είναι το πρώτο εξάμηνο του 2014».