Το θέατρο των «διαφωνιών» και η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου

Παρακολουθήσαμε όλοι χθες, με έκδηλη αγωνία, τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις της ντόπιας τρόικας με την ξένη τρόικα. Κι ακούσαμε περί «ναυαγίου των διαπραγματεύσεων», ότι «η τρόικα ζητάει τη μάνα της και τον πατέρα της» κι άλλα εξίσου συγκινητικά και εξόχως ηρωικά. Μετά τη «δραματική» συνάντηση των τριών αρχηγών της τρόικας εσωτερικού, ο αρχηγός της ΔΗΜΑΡ δήλωσε υπερήφανα πως το κόμμα του δεν πρόκειται να ψηφίσει τα μέτρα που απαιτεί η τρόικα αφού οι αξιώσεις της ξεπερνούν τις αντοχές της κοινωνίας. Λίγο αργότερα, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του στις «παράλογες» αξιώσεις της τρόικας για τα εργασιακά και τόνισε ότι τον Φεβρουάριο του 2012 με τα μέτρα που ελήφθησαν φτάσαμε στο «ακραίο σημείο» για τα εργασιακά, ενώ ζήτησε «πολιτική λύση» από την κυβέρνηση (στην οποία μετέχει κι ο ίδιος).

Εν τέλει, οι τρεις εταίροι της τρόικας εσωτερικού διέρρευσαν την πληροφορία ότι βρίσκονται «σε ενιαία γραμμή απέναντι στις απαιτήσεις των επικεφαλής της τρόικας. Παράλληλα, τα ΜΜΕ στα οποία οργιάζουν οι μνημονιακές βαβουζέλες, μετέδιδαν σε τόνους πανηγυρικούς τις πληροφορίες για τη «σύγκρουση» της τρόικας εσωτερικού με την τρόικα εξωτερικού. Τι στ’ αλήθεια συμβαίνει; Πραγματικά σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι;

Μπορώ να παραδεχθώ ανεπιφύλακτα πως οι τρεις «αρχηγοί» είναι άριστοι ηθοποιοί και θα μπορούσαν να σταδιοδρομήσουν άνετα στο θεατρικό «σανίδι». Γιατί το μεγάλο μέρος των εργασιακών μέτρων έχει ήδη συμφωνηθεί και ψηφιστεί τον Φεβρουάριο του 2012 και προβλέπονται από το προηγούμενο Μνημόνιο. Προς τι, λοιπόν, η… μίνι ανταρσία;

Θα διακινδυνεύσω μια πρόβλεψη. Ότι αυτή η κατάσταση της μη συμφωνίας, θα διαρκέσει καμιά δεκαριά ημέρες ακόμα, οπωσδήποτε μέχρι την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Μετά την παρέλαση, κι αφού οι διάφοροι εκπρόσωποι της συγκυβέρνησης θα έχουν γλιτώσει τα γιούχα και τα… ιπτάμενα αντικείμενα (αυγά, γιαούρτια κ.λπ.), θα επιτευχθεί –επιτέλους- η τελική συμφωνία κι έτσι θα… σωθούμε!

Αμαλία  Κουτσαβίτη