Η αμηχανία του πολιτικού συστήματος για την Χρυσή Αυγή

Έχουν πληθύνει επικίνδυνα τον τελευταίο καιρό στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα τα άρθρα που αναφέρονται στην Χρυσή Αυγή. Και ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Άλλος προτείνει να τεθεί εκτός νόμου (!), άλλος να ελέγχεται συνεχώς και να ποινικοποιηθεί η δράση της, άλλος  να ενωθούν «σε μια γροθιά» όλες οι… δημοκρατικές δυνάμεις (να συμπεριλαμβάνεται άραγε και το  σταλινικό υπόλειμμα σ’ αυτές; Δεν διευκρινίζεται…) για να την… τσακίσουν κ.τ.λ. Ποια είναι η ουσία της αμηχανίας αυτού που αποκαλούμε «σύστημα» για την Χρυσή Αυγή;

Μια εύστοχη προσέγγιση του πολιτικού αυτού φαινομένου προσφέρει ένα άρθρο του Κώστα Ιορδανίδη που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, με τον εύγλωττο τίτλο «Η Δεξιά ενώπιον προκλήσεων» που καταλήγει ως εξής:

«Το πλέον ενδιαφέρον είναι ότι από την αποκατάσταση της ομαλότητος στη χώρα, μετά τη συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας, το πολιτικό σύστημα κατάφερε να ελέγξει την Αριστερά με κάποιον τρόπο και να την διαπλάσει. Ουδέποτε ευρέθη, όμως, ενώπιον της προκλήσεως να αντιμετωπίσει την παραδοσιακή ή την άκρα Δεξιά ως ανεξάρτητες κοινοβουλευτικές δυνάμεις. Το πολιτικό σκηνικό μεταβάλλεται με τρόπο απρόβλεπτο».

Το συμπέρασμα; Η Χρυσή Αυγή είναι ανεξέλεγκτη και το «σύστημα» ψάχνει τρόπο να τη βάλει στο χέρι, όπως έχει βάλει την αριστερά. Θα τα καταφέρει; Το αποκλείω!

Αμαλία Κουτσαβίτη